Rijp wiki

De nachtvorst heeft ook deze ochtend weer gezorgd voor matte ramen en daken van auto’s en rijp in het gras. Het is 21 maart 2011. De lente is vandaag officieel begonnen. Hoe zou het toch met de opwarming van de aarde zijn?

Recentelijk was ik te gast in het programma ‘1op1’ van Het Gesprek (uitzending zondag 23 mei 2010).
Ik heb ongeveer een uur zitten praten met Roos Wouters, schrijfster van het boek ‘Fuck, ik ben een feminist.’ We wisten van te voren niet wie de andere gast zou zijn. Het Gesprek heeft ons tot op de laatste minuut uit elkaar gehouden. We kenden elkaar van de eerste keer bij Rondom 10. In dit programma heb je de tijd om visies en inzichten uitgebreider aan te horen of te etaleren. Het was een prettig gesprek.

Deze uitzending wordt de komende dagen op de zender Het Gesprek herhaald:
Vanmiddag, woensdag 26 mei 16.30
donderdag 27 mei 13.15
vrijdag 28 mei 12.45
zaterdag 29 mei 11.45 en 19.30

Cramer it's up UNow

Update: climategate II

Een goed voorbeeld van de irrationele, bijna religieuze benadering van de opwarming van de aarde, was de reactie van onze  MINISTER van milieu DOCTOR Jaccqueline Cramer na het uitbreken van climategate: ze vond het allemaal onzin en het hacken van de emails vond ze ‘crimineel’. Dit terwijl ze in de jaren 80 als voorzitter van milieudefensie met een handtekening de vervolging van Wijnand Duyvendak en het activistenblaadje Bluf wilden voorkomen omdat die hadden ingebroken bij het ministerie van kernenergie en de adresgegevens van ambtenaren hadden gepubliceerd.

Hoewel op 1 dec 2009 een belangrijke speler in climategate, professor Phil Jones, hoofd van de Climatological Research Unit van de Universiteit van East Anglia,  op non-actief werd gesteld en er zelfs gekeken wordt of er strafrechtelijke vervolging zal plaatsvinden, hoewel er in allerlei landen waaronder de VS een onafhankelijk onderzoek werd aangekondigd, vond Cramer het niet nodig dat er een onafhankelijk onderzoek zou komen in Nederland. Pas nu, nu Kopenhagen uiteraard een fiasco is geworden, nu niemand het er meer over heeft, nu denkt ze dat het misschien toch wel een goed idee is om te kijken wat er nu aan de hand is. Goed leiderschap zou ik zeggen. Lekker niveau. Zo komen we er wel in die groene wereld. En zo lopen we als Nederland wederom met het opgeheven vingertje, achteraan in de rij.

Ik kan eigenlijk niet geloven dat er zoveel miljarden worden uitgetrokken en er zo verstrekkende maatregelen worden bepleit die leven, werken en bestaan van miljarden mensen zullen beïnvloeden op basis van zulke emotionele en onwetenschappelijke uitgangspunten. Maar het gebeurt wel.

climatgate

Klimaatkritisch econoom Hans Labohm voorspelde in zijn artikel ‘Ook de onheilsprofeet krabbelt terug’ in dezelfde bijlage van Letter & Geest van 5 december 2009 in Trouw dat ‘Kyoto in Kopenhagen zijn Waterloo zal vinden.’ Labohm analyseert de (wetenschappelijke?) discussie over de opwarming van de aarde en geeft een mooie opsomming van de kanttekeningen die op dit moment een rol spelen.

Ik ben ook voor het zuinig omgaan met de prachtige natuur en de nuttige grondstoffen die onze planeet zo gul en met oneindig geduld lijkt voort te brengen. Ik denk dat bijna niemand daar tegen is, maar ik heb me altijd verbaasd over het gebrek aan wetenschappelijke rationaliteit in de discussie en de emotionele felheid waarmee kritische geluiden in de discussie werden tegemoet getreden. Het klimaat lijkt mij persoonlijk, maar wie ben ik, een van de meest complexe onderzoeksobjecten op aarde. Het huidige klimaat zelf is al razend complex en oneindig veranderlijk met de invloed van zon en ruimte en golfstromen, maar het klimaat in zijn ontwikkeling van duizenden, honderdduizenden en miljoenen jaren, is de complexiteit tot de complexe macht. Hoe kunnen ‘klimaatwetenschappers’ of klimatologen (de studie is zelf al een caleidoscoop van studies) nu op basis van honderd jaar onderzoekresultaten, een zuchtje in de eeuwigheid, er zo zeker van zijn dat het broeikaseffect bestaat? Als ik hoor hoe de discussie door gewone mensen en activisten wordt gevoerd heb ik altijd het idee dat men schijnt te denken dat het klimaat stabiel hoort te zijn! En dat de mens daar in al zijn armzalige overschatting wel even voor zal zorgen. Het klimaat is niet stabiel, is nooit stabiel geweest en zal ook nooit stabiel zijn. Het klimaat en het weer zijn bijna synoniem met verandering. De natuur gaat haar goddelijke EN duivelse gang, zoals nu maar weer blijkt in Haiti en ik vrees dat we niet veel meer kunnen doen dan zo rationeel mogelijk reageren op de even prachtige als  ook wrede natuur. Zoals de mens dat tot nu toe altijd gedaan heeft.

Lees het lezenswaardige artikel van Labohm zelf. Ik volsta hier met een paar citaten die mij aanspreken.

‘Het huidige klimaatbeleid zal overigens ook van grote invloed zijn op het karakter van onze samenleving. Als we de tendens van het huidige beleid, dat door bijna alle politieke partijen wordt gesteund, extrapoleren, dan resulteert dat in een sluipende collectivisering van onze maatschappij. Deze zal uiteindelijk uitmonden in een ecologische planeconomie. Een dergelijke ontwikkeling zal ernstige negatieve gevolgen hebben voor het welvaartscheppend vermogen van deze samenleving, onze levensstandaard en – nog belangrijker – voor onze persoonlijke vrijheid en de vrijheid van ondernemen.’

‘En het onomstotelijke wetenschappelijke bewijs voor de menselijke broeikashypothese is nooit geleverd.’

‘Een andere reden waarom zo’n wetenschappelijke discussie zo moeilijk op gang komt hangt wellicht samen met het feit dat de opwarming van de aarde de ’moeder’ van alle milieuangsten is. ’Klimaat’ is tot quasireligie verheven, en niet meer vatbaar voor rationele argumenten.’

discriminatie mannen

Het Onbehagen van de MAN II (vervolg)

Mede omdat Kinneging een veel betere schrijver en wetenschapper is dan debater hoonde en joelde de zaal zijn argumenten regelmatig weg. Ik vond dit pijnlijk omdat het getuigt van het gebrek aan respect voor andersdenkenden, terwijl we in een land leven waar ooit vrij denkende en andersdenkende filosofen en wetenschappers, zoals Rene Descartes, hun toevlucht konden nemen. Meer in algemene zin vond ik het een voor onze tijd typerend gebrek aan respect voor rationaliteit, geleerdheid, belezenheid en omgangsvormen.

Dit gevoel werd kort tijd later nog eens fijntjes onderstreept tijdens een tweede debat dat ging over de leemte in de wet waardoor ongehuwde vaders, en die blijken er best veel te zijn (50% van de kinderen wordt buiten de echt geboren), nauwelijks juridische aanspraak op hun kinderen kunnen maken na een scheiding. Het was een technisch verhaal, aangekaart door Marleen de Pater 2e kamerlid van het CDA, waaruit bleek dat de erkenning van het kind, als je het als ongehuwde vader aangeeft, nog niet betekent dat je ook het ouderlijk gezag krijgt. Daarvoor moet je apart een gezagsregister tekenen. Maar dat weet bijna niemand. De Pater wil de wet wijzigen waardoor ongehuwde vaders meteen bij het erkennen ook gevraagd wordt het gezagsregister te tekenen. Maar daar was Sharda Alibux van KENNIScentrum e-Quality voor emancipatie, gezin en diversiteit, dus ff niet voor. Met droge ogen beweerde ze glashard dat het misschien niet in het belang van enkele afwijkende gezinsstructuren was. Aha, diversiteit staat dus voor het bevorderen van andere gezinsvormen dan mannetje, vrouwtje en eigen biologische kindjes. Huisje boompje beestje heeft afgedaan bij e-Quality. De uitzondering is de norm geworden.

Tot mijn grote verbazing en ergernis bleef de zaal muisstil bij deze gotspe. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat zo’n wanproduct van het politiek correcte en feministische denken waarin ‘gelijkheid’ en het ‘bestrijden van discriminatie’ de belangrijkste speerpunten zijn, met droge ogen durft te pleiten voor het WETTELIJK  discrimineren van mannen? Hoe is het mogelijk dat een zaal dit klakkeloos accepteert? Hoe is het mogelijk dat ik de enige man/ vader in de zaal was die hier tegen protesteerde? Wie wordt er nu NIET onbehaaglijk van dit soort irrationele onrechtvaardigheden? Als we niet eens in staat zijn om man en vrouw juridisch, voor de wet, gelijk te behandelen, waar praten we dan nog over?

Het wordt vervelend, maar ik blijf het herhalen: dit was het zoveelste bewijs dat onze samenleving volstrekt gefeminiseerd is geraakt. Huilende meisjes krijgen altijd gelijk. Emotie, irrationaliteit, tegenstrijdigheid en vrouwelijke rancune winnen het voortdurend van de logica, rationaliteit, geleerdheid en mannelijke moraal.

Hulde aan Women Inc. dat zij de achterkant van het gelijk aan het woord laten en dit punt van het wettelijke gezag van ongehuwde vaders aan de orde stellen.

Aanvankelijk wilde ik dit stukje de titel ‘Mevrouw van Wolde weet het beter’ meegeven, maar toen ik het uitgebreidere artikel in Trouw las, raakte ik toch gefascineerd door de gedachte dat God niet de wereld uit het niets schiep, maar dat hij de wereld uit de oersoep scheidde: de hemel van de aarde, de man van de vrouw, het goede van het kwade, het water van de aarde, het licht van de duisternis, de vogels van de dieren op de grond.

Ik begrijp wel dat de journalist van Trouw hoogleraar Ellen van Wolde een beetje onnozel neerzet want ze doet ook een paar dommige uitspraken, zoals:

„Het traditionele beeld van God de Schepper is onhoudbaar. God schiep niet.”

„Arme Knevel. Al die strijd is voor niets geweest, want God ís helemaal niet de Schepper van hemel en aarde.”

“Het is zó leuk om te zeggen: ik kom met iets, en dan te zwijgen.” (Aan Nederlandse vakgenoten heeft Van Wolde haar wereldschokkende geheim van Dan Brown-achtige proporties nog niet prijsgegeven).

Echter de etymologische nuancering van de werkwoorden ‘asa’, scheppen en ‘bara’, scheiden en vooral de plaatsing van die termen in de context van de Mesopotamische bronnen en cultuur en andere scheppingsverhalen uit het nabije Oosten, zijn interessant om meerdere redenen. Het past in mijn dialectisch opvatting van het leven. Het biedt de theoretische mogelijkheid om het Oudtestamentische scheppingsverhaal te verzoenen met de evolutietheorie van Darwin, al is de behoefte om wetenschap en religie te verzoenen, eigenlijk niet relevant. Het is in intellectueel opzicht een prikkelende exercitie en zou, ook weer theoretisch, zelfs een nieuwe inspiratiebron voor twijfelende of potentiële Christenen kunnen zijn.

Of haar hypothese waardevol is, zal afhangen van de KWALITEIT van haar analyse en de kracht en de geloofwaardigheid van het ‘scheidingsverhaal’ in de Mesopotamische religieuze cultuur. Die kwaliteit is uit deze artikelen niet te destilleren.

Van Wolde (1954) spreekt morgenmiddag haar oratie uit; sinds begin dit jaar werkt ze als hoogleraar exegese van het Oude Testament aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Ik zou graag gaan, maar ik zit in een verhuizing. Ik zit volop in een proces van scheiding van waardevol en waardeloos archiefmateriaal. Hoe belangrijk is mijn eigen traditie eigenlijk?