Dat de PvdA dik verloren heeft in de Europese verkiezing kan ook wel iets te maken hebben met de supermuts die ze heel sociaal en democratisch de Europese arena in wilden sturen. PvdA lijsttrekker Thijs Berman vindt namelijk, in een interview op de site van de GayKrant, ‘dat het paspoort sexe-neutraal moet worden’, omdat de toevoeging man of vrouw ’19e eeuws’ is en ‘niets meer toevoegt nu er zoveel moderne ID-technieken zijn. Wél is het zeer kwetsend voor transgenders’.

Dat er steeds meer mensen zijn die niet meer normaal kunnen nadenken, die een hysterische obsessie hebben met de meest zeldzame pathologische minderheden, dat verontrust mij al enige tijd, maar dat de top van een PvdA met droge ogen dit soort mafkezen als LIJSTTREKKER Europa in stuurt en dan ook nog denkt daarmee stemmen te winnen, dát is pas echt scary.

“Berman wil zich de komende periode optimaal inzetten om relatierechten voor homoparen in de gehele EU erkend te krijgen. ” Ik ben lid van de Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Rights Group van het EP en weet hoe belangrijk gelijke behandeling is.”

Ze zien ons aankomen in Polen. Kijk, dit soort bemoeizucht, deze inmenging in andermans binnenlandse politiek en nationale cultuur, dat is nu precies de anti-reclame voor Europa, waar de tegenpartijen dankbaar gebruik van maken. En de gevestigde pro-partijen breken zich maar het hoofd hoe het toch komt dat er steeds meer verzet komt tegen Europa. De PvdA is de weg kwijt en wordt geleid door mensen die geen oren en ogen meer hebben, die de tijdgeest niet meer snappen, en last but not least: geen idee meer hebben wat politiek is en hoe de macht werkt. Opdoeken die handel en ons niet meer lastig vallen met dit soort bullshit.

Update: Woutertje Bos is lekker bezig. Achteraf vond hij Thijs Berman niet de gedroomde kandidaat. Waarom hij er dan vooraf niets over zei, blijft gissen. Maar dat hij geen leiding geeft is wel duidelijk. Opvallend detail is dat hij Berman vernedert op dezelfde manier waarmee Ruud Lubbers zijn opvolger Elco Brinkman in 1994 afserveerde: ‘Ik ga nu eens niet op de nummer 1 stemmen, maar ik stem nu eens een keer op de nummer drie, Ernst Hirsch Ballin.’ Het was Lubbers laatste wapenfeit in de Nederlandse politiek en een dramatisch einde van een glorieuze loopbaan. Zou de geschiedenis zich herhalen?

Dat Woutertje Bos de ene falende muts (Thijs Berman) door de andere nietszeggende muts (Sharon Dijksma) laat onderzoeken, terwijl hij zelf de conclusie al getrokken heeft, is alleen maar extra leuk theater. Een kinderhand is gauw gevuld zullen we maar zeggen. Toch een hele eer voor iemand die er al 15 jaar ‘bovenop’ zit.

“In Nederland wordt vaak een beetje meesmuilend gedaan over Amerika. Dat de uitkeringen er zo slecht zijn. En dat klopt op zich ook wel, maar het gevolg is dat mensen veel meer in het maatschappelijke leven betrokken worden. Iedereen werkt samen. En als je dat vergelijkt met Nederland, vind ik dat Nederland een heel gesegregeerde samenleving is.”

D66′er Boris Dittrich, doet deze uitspraak in HP De Tijd (22 mei 2009). Hij strijdt er voor ‘seksuele minderheden’, lees homorechten in het land Amerika waar de meerderheid tegen het homohuwelijk is. Dit is typerend voor de Nederlandse volksaard. Je gaat naar het buitenland om daar een onrecht te bestrijden, terwijl je eigenlijk niets van dat land weet. En toch weet de Nederlander het bij voorbaat beter en meent hij of zij zich zomaar in de binnenlandse zaken van een land te mogen mengen. Waar halen ze toch die arrogantie vandaan? Alsof het Nederland van de 21e eeuw iets is om trots op te zijn! Wat natuurlijk vooral geldt, is dat je in VN verband een prettige boterham verdient en in New York mag wonen. Het is de typisch Nederlandse koopman vermomd als dominee.

Vaak komen politiek correcte politici of journalisten zoals NOS verslaggever Charles Groenhuijsen ineens rechts terug na een verblijf in Amerika. Gek is dat toch. Amerika blijkt toch iets te hebben dat wij niet (meer) hebben. Neem nou Boris die in de HP  en passant ook nog even vermeldt dat ‘Geert een goed politicus is.’ Misschien moet iedereen die politiek correct denkt verplicht een tijdje in Amerika gaan wonen, te beginnen met de mutsen van de ‘abortusboot’ (Women on Waves).

BNR meldt dat er op de Gazaconferentie in Egypte al 3 miljard dollar is toegezegd door 70 landen van de VN en Europa voor de wederopbouw van Gaza. Er staat niet bij wie wat bijdraagt en ik denk en hoop dat er achter de schermen nog van alles gebeurt, maar dit soort berichten verbazen mij altijd. Ook als het een tussenstand is. Ik begrijp heel goed dat wederopbouw, sinds de Marshall Hulp aan het naoorlogse Duitsland, een strategie is juist om herhaling van oorlog te voorkomen, maar dat betekent toch niet dat we gedachtenloos, zonder rationele overwegingen en realistische inschattingen geld sturen naar een gebied dat door terroristen wordt geleid? ‘Uitgangspunt is onder meer dat Hamas de hulp niet onderschept en er niet van kan profiteren.’ Maar Hamas is de baas in Gaza! En niet zomaar de baas, ze voeren een dictatoriaal bewind en schuwen niet om hun eigen burgers te liquideren. Dus hoe denken onze wijze Europese en VN leiders dat Gaza herbouwd kan worden worden ZONDER dat Hamas ervan profiteert? Bovendien hebben wij al meerdere malen geprobeerd om bijvoorbeeld de haven van Gaza te herbouwen, maar die is al twee keer gebombardeerd. Hoelang wil je doorgaan met deze open einde regeling? Waarom willen we niet zien dat dit niet werkt? Kijk nu eens gewoon naar de feiten, de oorzaken en gevolgen. Tuurlijk vrede is het doel, de meeste mensen in Gaza willen, net als iedereen gewoon rust en vrede en ‘s avonds na een dag hard werken in de late avondzon paraderen op het strand. En Europa heeft laten zien daar miljarden voor over te hebben. Maar onze aanpak heeft niet gewerkt. Hoe vaak moet het nou nog mis gaan?  Wanneer gaan onze beleidsmakers nu eens uit van de realiteit in plaats van de droom?

Het stukje van BNR meldt dan ook nog dat de nederzettingenpolitiek van Israël ‘het grootste struikelblok’ is voor de weg naar vrede. Het struikelblok is dus niet dat ‘Hamas in haar Handvest meldt expliciet te streven naar de vernietiging van de staat Israël’ en ook niet dat ‘Hamas net als de Islamitische Jihad en de Libanese Hezbollah, gebruik maken van islamitische theologie om mensen aan te moedigen tegen de Israëlische bezetting te strijden.’

Bovendien vergeet de opsteller van het stukje te vermelden dat Israël alle nederzettingen in Gaza heeft verlaten. Er zijn alleen nog nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. En daar is al een tijdje geen oorlog meer geweest. Gek hè.

Richard Branson, ondernemer en avonturier, zou als de teletijdmachine van professor Barabas echt bestond, desgevraagd terug willen naar ‘the sixties’, de jaren waarin hij als 15 jarige ondernemer de eerste stappen zette. Of naar de tijd van de grote Engelse of Nederlandse ontdekkingsreizigers. ‘Dangerous times, but fun.’ Het feit dat er op onze aarde niet zoveel meer te ontdekken valt, stemt ouderwets ambitieuze mannen als Branson weemoedig. We kunnen de wereld hoogstens nog opnieuw uitvinden, bijvoorbeeld door een duurzame economie te scheppen, iets waaraan Branson ook zijn steentje probeert bij te dragen. Maar het echte werk zal toch buiten de aarde gedaan moeten worden. Vandaar dat Branson ook probeert om een een eerste commerciële ruimtereisorganisatie op te zetten.

Branson is morgen, voor hij naar de inauguratie van Obama afreist, de keynote speaker op de Big Improvement Day (BID) in de Rai. Vandaag op een persconferentie in het Hilton op Schiphol antwoordde hij op de vraag naar de oorzaken van de financiële en economische crisis: ‘Als ondernemer moet je ook de downside beschermen. Toen ik na het succes met Virgin Records, een airline wilde oprichten, belde ik met Boeing om een tweedehands vliegtuig te kopen. Dat was geen probleem, maar ik kocht hem op de voorwaarde dat ze hem terug zouden kopen als het na een jaar geen succes zou worden. De topmannen van de banken hebben nagelaten om die simpele wijsheid in acht te nemen. Ze hebben gehandeld alsof ze in Las Vegas zaten. Ik begrijp dat de overheden in Europa en de VS de banken moesten steunen, maar ik ben er tegen dat Obama nu gewone bedrijven met gewone producten als auto’s wil steunen. Je moet die allemaal bust laten gaan en de opportunities creëren voor nieuwe en moderne, duurzame industrieën.’

Tja, Griekenland is natuurlijk niet de enige zwakke democratie in Europa. De uitbreiding van het anarchistische geweld naar andere West-Europese landen zoals Spanje, Denemarken, Frankrijk, Italië komt niet als een verrassing. In eigen land had de betoging tegen de Miljonair Fair een redelijk ludiek karakter. Het valt me op hoe effectief en slim de internationale anarchisten hun omkering-van-oorzaak-en-gevolg-propaganda bedrijven: ’16 jarige jongen vermoord door de staat’ en de media, ook De Pers, blijft maar herhalen dat de rellen zijn uitgebroken ‘naar aanleiding van de dood van een tiener’. Nee, het geweld van de rellen is de oorzaak van de dood van de ‘tiener’. Zonder rellen was deze jongen niet dood geweest. Als deze ‘tiener’ gewoon lekker bij moeder op de bank was blijven zitten met een kopje thee en een kaakje, zoals het ‘tieners’ betaamt, dan had hij gewoon nog geleefd. De politieagenten hebben geschoten terwijl de molotov cocktails, die net zo dodelijk zijn als vuurwapens, hen om de oren vlogen.

Het zijn nu ook ineens niet meer ‘molotov cocktails’, maar ‘flessen’ waarmee gegooid wordt. Intussen wordt de immense schade in Athene van met ‘flesssen’ bekogelde zwartgeblakerde panden opgenomen.

6e dag van de democratische crisis in Griekenland: scholieren gooien stenen en molotovcocktails (brandbommen!) naar politiebureau’s, winkels worden geplunderd. Naar mijn idee is het een wonder dat er maar één dode is gevallen door een waarschijnlijk afgeketste kogel. Dit is DANKZIJ de beheersing van de politie en ONDANKS het optreden van de ‘betogers’. Griekenland is dus verre van een politiestaat zoals er gisteren geroepen werd door 200 Nederlandse Grieken bij de ambassade van Griekenland. Je komt tegenwoordig steeds vaker van dit soort volstrekt onlogische, tegenstrijdige OMKERING VAN DE FEITEN tegen. In een politiestaat is dit nu juist per definitie onmogelijk. Ook wordt nog steeds de dood van de 15 jarige jongen als ‘oorzaak’ opgevoerd, terwijl er op grote schaal brandbommen worden gegooid en er aan beide zijden al dertig gewonden zijn. Rellen blijken al heel lang ‘normaal’ te zijn in Griekenland en de onvrede is er ook al heel lang. Misschien kan de politie de relschoppers beter maar helemaal hun gang laten gaan. Ben benieuwd hoelang de sympathie voor de oproerkraaiers dan aanhoudt.

Inmiddels begint ook Trouw meer genuanceerde berichten te plaatsen. Een vrouw in Athene: ‘In de binnenstad hebben de relschoppers zelfs geprobeerd oude, klassieke gebouwen te vernielen. Nou, dan vraag ik je.’

Opvallend hoe geweld en destructie in Griekenland, bijvoorbeeld op de voorpagina van Trouw van 9 december, min of meer worden vergoelijkt door het te ‘herleiden tot frustratie’ over de ‘groeiende  kloof tussen arm en rijk’, en jongeren die door ‘nepotisme en vriendjespolitiek’ ‘aan de kant staan’. Ik voel mij ook gefrustreerd omdat ik door nepotisme en vriendjespolitiek ‘aan de kant sta’, mag ik dan ook geweld gebruiken? Ik dacht dat we met zijn allen altijd tegen dat verschrikkelijke mannelijke oorlogsgeweld waren?

In een parlementaire democratie is geweld PER DEFINITIE uit den boze omdat het iedereen vrij staat om een partij of een beweging op te richten die voor misstanden of achtergestelde belangen opkomt. We zijn met zijn allen in Europa inmiddels volwassen genoeg om redelijke eisen in ons systeem te verwerken. Als de situatie in Griekenland dan ook iets aantoont dan is het de zwakte van de Griekse democratie om haar gelegitimeerde macht uit te oefenen. De Griekse overheid en de politie worden in hun macht bedreigd en zouden in deze machtsstrijd domweg de doelstelling moeten hebben om deze strijd, namens de gekozen volksvertegenwoordiging én de Griekse huizen-, winkel- en autobezitters te winnen, door AL dat te doen wat nodig is. De democratische macht wordt uitgedaagd door internationaal georganiseerde anarchistische oproerkraaiers die gefrustreerde studenten opjutten op de universiteiten, waar het de politie om ‘historische redenen’ wettelijk verboden is om te komen. Een gekozen regering die dit over zijn kant laat gaan, loopt het risico in Palestijnse toestanden terecht te komen waarin niet ratio en realisme overheersen, maar hysterie, destructie en fatalisme. Hier staat meer op het spel dan de nepotistische belangen van een zwakke regering.

Tegelijkertijd moet de Griekse overheid een zelfonderzoek starten naar de al dan niet terechte achtergronden van de kritiek en streven naar een sterker bestuur dat meer op kwaliteit is gebaseerd. De belangen van individuele bestuurders zijn altijd ondergeschikt aan het nationale belang van de democratische rechtsstaat.

“De 17-jarige Mayra Avellar uit Brazilië is de winnaar van de internationale Kindervredesprijs 2008. Het meisje uit Rio de Janeiro kreeg donderdag uit handen van de Zuid-Afrikaanse Nobelprijswinnaar Desmond Tutu de prijs uitgereikt in de Ridderzaal in Den Haag.”

Ik ben niet zo’n fan van de Nobelprijs, vooral niet van de Nobelprijs voor de Vrede, omdat het een puur politieke (lees: politiek correcte) prijs is en zeer weinig met wetenschap te maken heeft, maar ik ben wel een fan van Tutu. In het RTL Nieuws zei hij: ‘Moed is je angst onder ogen durven zien.’ Een wijze uitspraak waar alle topmannen en vrouwen die te maken hebben met de kredietcrisis, inclusief Woutertje Bos, eens over na zouden moeten denken.

Zonder valse bescheidenheid uitte de 77 jarige éminence grise zijn respect voor de 17 jarige struise heldinne uit de sloppenwijken van Rio, door zijn hoofd diep voor haar te buigen.

← Vorige Pagina