Democratie wordt/ is poppenkast

Gepubliceerd onder leiderschap, politiek, Rutte I, Verkiezingen 2010 | Reageren uitgeschakeld

Poppenkast CohenDe manier waarop de afgelopen Provinciale Statenverkiezingen zijn verlopen, onderstreept in meer dan één opzicht dat onze democratie van binnenuit wordt uitgehold door een TEVEEL aan democratie.

Ten eerste is het volstrekte nonsens dat een moeilijk tot stand gekomen coalitieregering na vier maanden al weer door de kiezer ter verantwoording wordt geroepen. Natuurlijk zal de kiezer nu net in meerderheid TEGEN het kabinet zijn, als ze een half jaar geleden net VOOR waren. Eerst moest de regering op haar tellen passen omdat deze verkiezingen er aan kwamen, nu moeten ze oppassen omdat ze net geen meerderheid hebben. Zo kun je toch niet werken als kabinet. Het was duidelijk dat Rutte veel liever gewoon had door geregeerd. Hij moest er bij wijze van spreken door de gedogende Wilders met haren bij gesleept worden. Verhagen was zijn wonden nog aan het likken.

Bovendien is het raar en onduidelijk dat de provinciale staten weer de eerste kamerleden kiezen en nog raarder, zelfs ondemocratisch is het dat de Eerste Kamer zicht steeds meer als een soort tweede Tweede Kamer ontpopt. Dat komt omdat onze rare grondwet eigenlijk helemaal niet duidelijk heeft omschreven waar die Eerste Kamer voor dient. Al deze omstandigheden en de manier waarop de linkse partijen er mee om gaan, maken duidelijk we met zijn allen eigenlijk alleen maar bezig zijn om beleid ONMOGELIJK  te maken. De campagne van de linkse partijen ging er alleen maar om dit rechtse kabinet het werken onmogelijk te maken, ook al heeft de kiezer zes maanden eerder gesproken en heeft het huidige kabinet heel hard moeten werken om er te komen. Het lijkt erop dat de enige raison d’être van links nog het verdacht maken van rechts is. Het gevolg van al dit gekonkel is dat noch links, noch rechts ooit zijn gedroomde beleid ten uitvoer kan brengen (want we hebben ook nog het ‘maatschappelijk middenveld’), zodat we dus ook nooit weten hoe goed of hoe slecht dat beleid nu is. Het beleid, dat al door compromissen en coalitievorming tot stand gekomen is, wordt al gedemonteerd voordat het ten uitvoer komt.

Als ik links was, liet ik dit kabinet lekker zijn vreselijke rechtse beleid ten uitvoer brengen, opdat ik over vier jaar zou kunnen zeggen: kijk toch eens hoe slecht dat beleid is, stem op ons! Dan valt er wat te kiezen. Nu dat kabinet er eenmaal is, laat het zich dan ook waar maken. Nu krijgen we weer pappen en nathouden van rechts en dan moet links over vier jaar daar weer hun pappen en nathouden tegenover stellen en dan krijgen we weer van die slappe hap verkiezingen over de ene pot nat of de andere pot nat. Door dit kabinet het werk onmogelijk te maken, maak links zichzelf onderdeel van het beleid. Ze neemt eigenlijk mede verantwoordelijkheid en dat moet je niet willen als je echt teugen dát beleid bent. Nu werpt links de verdenking op zich dat ze TEUGEN rechts is en niet tegen het rechtse beleid.

Het is allemaal gebrek aan kwaliteit, mandaat en leiderschap.

Ideetje: Verander de grondwet en zorg ervoor dat de verkiezingen van de Eerste en de Tweede kamer tegelijk plaatsvinden en dat de samenstelling dus ook voor de gehele periode gelijk is. Bovendien lijkt het me goed om de kabinetstermijn te verlengen met twee jaar, van vier naar zes jaar.

Onbeschaafd testosteron

Gepubliceerd onder leiderschap, Media Vandaag, politiek, Rutte I, Wilders & Islam | Reageren uitgeschakeld

sharpe bij pownewsLPF toestanden bij de PVV. Op zich niets nieuws onder de zon. Parlementariërs zijn net mensen. Elke partij heeft zijn affaires, dat is altijd zo geweest. PvdA leden die dronken achter het stuur zitten of een LEGE fles whiskey door een spiegel gooiden en collega’s beledigen (Henk Vredeling in 1979 als we dan toch oude koeien uit de sloot halen); Of een GroenLinkser die een strafblad heeft wegens een extreem links, anti-democratisch verleden (Wijnand Duyvendak, brak in bij het ministerie van binnenlandse zaken in 1985). Het zijn vaak misstappen die passen bij de natuurlijke achterban van de betreffende partij. Zo is de kans groot dat er binnen de Partij voor de Dieren mensen actief zijn die in verband gebracht kunnen worden met dierenextremisme. En niet verrassend is het volkse testosteron bij de fractieleden van de PVV goed vertegenwoordigd. Het is hoogstens goed en opvallend dat PowNews actief en kritisch de PVV volgt en dat na een paniekerige dag gisteren de PVV’ers vandaag Rutger Castricum weer sportief te woord staan. Het is hard, maar eerlijk. Men heeft respect voor elkaars werk. Bij de PVV weten ze dat de kwaliteit nooit zal verbeteren als ze niet kritisch worden gevolgd en bij PowNews weten ze dat ze nooit serieus genomen zullen worden als ze de PVV ontzien. De PVV kan echter alleen maar beter en normaler worden als de leden die de partij schade berokkenen, inzien dat hun persoon ondergeschikt moet zijn aan de partij en het programma en dat ze dus, als de feiten te erg zijn of er teveel in een korte tijd gebeurt, vrijwillig opstappen. Tot nu toe ontbreekt dat er aan, maar het gerucht gaat, door PowNews geuit vanavond, dat er morgen misschien toch een in opspraak geraakte PVV’er gaat opstappen. Dat zou wel verklaren waarom de bekende PVV’ers vandaag zo goed geluimd waren.

Rutte verrassend goed

Gepubliceerd onder leiderschap, masculinisering, Media Vandaag, politiek, Rutte I | Reageren uitgeschakeld

Rutte in de TK tijdens regeringsverklaringVriend en vijand waren het er over eens dat Rutte het uitstekend deed als minister president tijdens zijn eerste optreden in de Tweede Kamer in het debat over de regeringsverklaring. Hij kende zijn dossiers en was duidelijk in zijn antwoorden. Rutte weet wat hij wil en brengt het met flair, zo was de teneur. Inderdaad kwam Rutte modern en open over.

Desalniettemin reageerde de politiek correcte partijen SP, PvdA, GroenLinks, D’66 en zelfs het CDA als door een wesp gestoken toen hij stelde dat het voor hem als premier, eindverantwoordelijk voor het beleid in Nederland, uitmaakte of het tweede paspoort van een bewindspersoon Zweeds of Turks is, ‘dat zeg ik u eerlijk’. Het verschil, zo benadrukt Rutte, zit in de manier waarop de Turkse en Marokkaanse overheid zich bemoeit ‘met de eigen onderdanen in het buitenland en hoe de Zweedse regering dat doet’. Turkije bemoeit zich stevig met zijn onderdanen in het buitenland en Zweden niet.

De morele verontwaardiging was uiteraard weer groot (‘langs het randje, ‘u gaat nu hopeloos nat’, Pechtold) en de Nederlands-Turkse ex-staatssecretaris Albayrak is inmiddels ‘geraakt’ door de affaire. Directeur Gert-Jan Ankoné van het Bureau Discriminatiezaken Haaglanden en Hollands-Midden vindt dat Rutte zich heeft vergaloppeerd. Maar leest u de tekst van artikel 1 van de grondwet:

“Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.” Onze jeune premier heeft duidelijk aangegeven dat dit geen ‘gelijke gevallen’ zijn.

Nee, deze ‘faux pas’ van Rutte die geen ‘faux pas’ is,  doet mij in toenemende mate enthousiast worden over Rutte. Dit is geen watje (zo heb ik hem wel eerder omschreven) die dimmitude vertoont tegenover de hysterische gelijkheidsindustrie, maar een man die helder na blijft denken en weet waar zijn prioriteiten liggen en er geen gras over laat groeien. Dit kan nog leuker worden dan ik dacht.

Eurlings spreekt op CDA congres“Maxime, jij hebt hier uit je hart gesproken. Jij hebt je hier geopenbaard, het diepste van je ziel met ons gedeeld. En zo ken ik jou al twaalf jaar lang. Jij bent een mens van vlees en bloed. Je bent een Christen Democraat in hart en nieren, jij zult onze idealen nooit verloochenen.”

De toespraak van Camiel Eurlings, demissionair minister van Verkeer & Waterstaat, was waarschijnlijk een van de meest opvallende van het hele CDA congres van afgelopen zaterdag: de afwisselend verbeten, emotionele en dan weer gedreven toon van zijn zeer openlijke steunbetuiging aan mede-katholiek Verhagen viel op. Hier zit veel achter zo vermoed ik: de frustratie van de rechtse katholieken uit het Zuiden van het land (Eurlings en Verhagen zijn beide katholieken uit het Zuiden) over de manier waarop ze over het algemeen behandeld worden door de meer linkse, principiële protestanten als Ab Klink van boven de rivieren of Zeeland. Ik hoorde de afgelopen weken een nuchter CDA lid uit de provincie zeggen: ‘ik was drie jaar geleden niet voor een centrum-links kabinet met de PvdA, en daar heb ik toen ook geen stennis over geschopt en ik vind de linkse CDA’ers dat nu ook niet zouden moeten doen.’ Mee eens. Als je een vaak regerende middenpartij bent, dan moet je heen en weer kunnen schakelen en dat heeft het CDA ook altijd gekund. Eurlings stelt in deze korte vlammende toespraak terecht dat de coalitie met de LPF na de moord op Pim Fortuyn het CDA ook niet van haar koers heeft kunnen brengen, dus waarom zou dat nu wel zo zijn?

Verder was de volgende quote ook wel opvallend: “Dan brengen we onze partij weer daar waar die hoort, op nummer één. Ons land heeft ons nodig. Kom op we gaan er voor en ik blijf van de partij en jullie kunnen ook als CDA-lid altijd op mij rekenen.”

Eurlings maakte op 11 maart van dit jaar bekend dat hij uit de politiek zou stappen om een gezin te stichten. Maar als je hem zo hoort dan ligt zijn hart dus nog wel degelijk bij de politiek! De vraag is gerechtvaardigd of het CDA als Eurlings het stokje zou hebben overgenomen van Balkenende, zoals volgens mij de bedoeling was, ook zo’n verkiezingsnederlaag had geleden. Hoe dan ook, het is mijn bescheiden mening dat hij onder de plak zit bij zijn Hongaarse bruid. Zij heeft gewoon gezegd: prima dat je hard werkt, maar dan wil ik wel de pegels zien die daarbij horen. Het ligt dan ook zeer voor de hand dat Eurlings, net als Wouter Bos, binnenkort 4 ton per jaar verdient bij een groot bedrijf dat zijn ervaring en netwerk goed kan gebruiken. De geruchten gaan dat hij naar Schiphol gaat. Maar wij, Nederland, het CDA, het kabinet Rutte-Verhagen, hebben Camiel Eurlings heel hard nodig. Hij heeft als minister van Verkeer & Waterstaat in zijn eentje in drie jaar tijd meer knelpunten van het door de milieubeweging krap gehouden wegennet opgelost dan alle vrouwelijke ministers voor hem: Neelie Smit-Kroes (1982-89), Hanja Maij Weggen (1989-1994), Annemarie Jorritsma-Lebbink (1994-1998), Tineke Netelenbos (1989-2002), Karla Peijs (2002-2007). Hoewel Eurlings en Verhagen allebei een tikje te sentimenteel zijn, hebben wij dit soort machers net als overigens de a-sentimentele gereformeerde Donner heel hard nodig.

Daarom stel ik voor dat we de Balkenende-norm zo snel mogelijk loslaten en het mogelijk maken dat het salaris van een belangrijk minister, indien het landsbelang daarom vraagt, naar de VIER TON die Woutertje Bos nu verdient bij KPMG kan worden opgetrokken. Ik denk dat dat enige manier is om toestemming te krijgen van de Hongaarse bruid van ons Camiel en om weer een beetje niveau te krijgen in het kabinet.

Kom op: Laat Camiel zijn karwei afmaken! Er zijn nog heel wat tweebaanswegen die verbreed moeten worden naar minimaal drie! 1 voor de vrachtwagens, 2 voor de vrouwelijke rijders die ’100 min’ rijden en bang zijn voor tunnels, bochten, vrachtwagens, inhalen, invoegen, regen etc. 3 voor de mannelijke rijders die ’130 plus’ (tot 133 is boete veilige foutmarge) rijden die liever eigenlijk 150 rijden.