|
|
dec
4
Polemiek in Trouw morgen, 5 december, letter & geest:
Gepubliceerd onder de Strijd der Sexen, feminisering, kredietcrisis, leiderschap, MAN, masculinisering, Michael in de media, politiek | Reageer
Persbericht
Michael van Eekeren schrijft een polemische reactie in Trouw op Het Onbehagen van de MAN van Dylan van Rijsbergen.
De terugkeer van machismo: vloek of zegen?
Amsterdam, 4 december 2009
In een polemisch essay in Trouw (Letter&Geest) van zaterdag 5 december reageert schrijver Michael van Eekeren fel op de stelling van publicist Dylan van Rijsbergen dat ‘de ideologie van de echte vent niet de vaardigheden oplevert waarmee mannen het in de toekomst gaan redden.’
Volgens Van Eekeren is Van Rijsbergen een schoolvoorbeeld van een gefeminiseerde man omdat zijn strijd is gericht op de binnenwereld van de relatie met de moderne, zelfstandige vrouw wiens toorn hij vreest. In zijn zojuist verschenen boek Het Onbehagen van de MAN (Augustus) beschrijft hij zijn eigen persoonlijke onbehagen bij de opkomst van mannelijke mannen als Vladimir Poetin, Silvio Berlusconi, Nicolas Sarkozy, George W. Bush, Frits Bolkestein en Geert Wilders in de (internationale) politiek, van conservatieve intellectuelen als Harvey C. Mansfield, Roger Scruton, Andreas Kinneging, Jaffe Vink, Bart Jan Spruyt en van de harde mannenhumor à la Hans Teeuwen en de entertainmentversie daarvan bij GeenStijl en PowNed. Allemaal mannen die zich in de buitenwereld uitstekend redden met de ideologie van de echte vent.
Van Eekeren stelt dat onze gefeminiseerde sociaal-liberale leiders verantwoordelijk zijn voor het feit dat Nederland een visieloze, stagnerende, gedemoraliseerde en vergrijzende immigratiesamenleving is, waarin 16 miljoen mensen strijden om erkenning van hun individuele onbehagen terwijl we nog maar een jaar geleden ternauwernood zijn ontsnapt aan een ineenstorting van de wereldeconomie. En de kredietcrisis, die inmiddels een fundamentele vertrouwenscrisis is geworden, is nog lang niet voorbij.
Volgens Van Eekeren vraagt de huidige tijdgeest om de terugkeer van mannelijk, daadkrachtige en moreel leiderschap omdat de meeste partijen in de tweede kamer denken dat alle problemen met ‘love and peace’ kunnen worden opgelost.
nov
18
e-Quality pleit voor WETTELIJK discrimineren van mannen
Gepubliceerd onder de Strijd der Sexen, feminisering, filosofie, gezinspolitiek, MAN, masculinisering, politiek correcte hypocrisie, wetenschap | Reageer
Het Onbehagen van de MAN II (vervolg)
Mede omdat Kinneging een veel betere schrijver en wetenschapper is dan debater hoonde en joelde de zaal zijn argumenten regelmatig weg. Ik vond dit pijnlijk omdat het getuigt van het gebrek aan respect voor andersdenkenden, terwijl we in een land leven waar ooit vrij denkende en andersdenkende filosofen en wetenschappers, zoals Rene Descartes, hun toevlucht konden nemen. Meer in algemene zin vond ik het een voor onze tijd typerend gebrek aan respect voor rationaliteit, geleerdheid, belezenheid en omgangsvormen.
Dit gevoel werd kort tijd later nog eens fijntjes onderstreept tijdens een tweede debat dat ging over de leemte in de wet waardoor ongehuwde vaders, en die blijken er best veel te zijn (50% van de kinderen wordt buiten de echt geboren), nauwelijks juridische aanspraak op hun kinderen kunnen maken na een scheiding. Het was een technisch verhaal, aangekaart door Marleen de Pater 2e kamerlid van het CDA, waaruit bleek dat de erkenning van het kind, als je het als ongehuwde vader aangeeft, nog niet betekent dat je ook het ouderlijk gezag krijgt. Daarvoor moet je apart een gezagsregister tekenen. Maar dat weet bijna niemand. De Pater wil de wet wijzigen waardoor ongehuwde vaders meteen bij het erkennen ook gevraagd wordt het gezagsregister te tekenen. Maar daar was Sharda Alibux van KENNIScentrum e-Quality voor emancipatie, gezin en diversiteit, dus ff niet voor. Met droge ogen beweerde ze glashard dat het misschien niet in het belang van enkele afwijkende gezinsstructuren was. Aha, diversiteit staat dus voor het bevorderen van andere gezinsvormen dan mannetje, vrouwtje en eigen biologische kindjes. Huisje boompje beestje heeft afgedaan bij e-Quality. De uitzondering is de norm geworden.
Tot mijn grote verbazing en ergernis bleef de zaal muisstil bij deze gotspe. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat zo’n wanproduct van het politiek correcte en feministische denken waarin ‘gelijkheid’ en het ‘bestrijden van discriminatie’ de belangrijkste speerpunten zijn, met droge ogen durft te pleiten voor het WETTELIJK discrimineren van mannen? Hoe is het mogelijk dat een zaal dit klakkeloos accepteert? Hoe is het mogelijk dat ik de enige man/ vader in de zaal was die hier tegen protesteerde? Wie wordt er nu NIET onbehaaglijk van dit soort irrationele onrechtvaardigheden? Als we niet eens in staat zijn om man en vrouw juridisch, voor de wet, gelijk te behandelen, waar praten we dan nog over?
Het wordt vervelend, maar ik blijf het herhalen: dit was het zoveelste bewijs dat onze samenleving volstrekt gefeminiseerd is geraakt. Huilende meisjes krijgen altijd gelijk. Emotie, irrationaliteit, tegenstrijdigheid en vrouwelijke rancune winnen het voortdurend van de logica, rationaliteit, geleerdheid en mannelijke moraal.
Hulde aan Women Inc. dat zij de achterkant van het gelijk aan het woord laten en dit punt van het wettelijke gezag van ongehuwde vaders aan de orde stellen.
nov
18
Het onbehagen van de MAN
Gepubliceerd onder de Strijd der Sexen, feminisering, filosofie, gezinspolitiek, hysterie, liefde, masculinisering, politiek, politiek correcte hypocrisie, vrouwen | 1 Reactie
Women Inc. the day after the day after. Poepoe, ff bijkomen van een een heftige, maar ook inspirerende avond waarop onder het thema ‘Was will der Man?’ schrijver en publicist Dylan van Rijsbergen het eerste exemplaar van zijn boek Het Onbehagen van de MAN overhandigde aan Arie Boomsma (die dus niet de avond presenteerde zoals ik eerder meldde). Ik zal binnenkort een uitgebreide reactie geven op dit boek, maar voor nu volsta ik met de mededeling dat tijdens deze avond bleek dat Dylan het vermeende onbehagen maar onzin vindt en de feminisering als een zegen omarmt.
Heftig was meteen de openingsdiscussie met de stugge conservatief Andreas Kinneging, hoogleraar rechtsfilosofie en schrijver van het prachtige boek ‘Geografie van Goed en Kwaad’. Dylan hangt een flink deel van zijn boek op aan Kinnegings ideeën over hoe man en vrouw met elkaar moeten omgaan. Kinneging deed tijdens het debat weinig anders dan het verschil tussen MAN en vrouw illustreren op basis van de meest aansprekende voorbeelden uit de dagelijks groeiende berg recente wetenschappelijke onderzoeken naar de biologische en biochemische verschillen tussen man en vrouw. Het gedeelte van de hersenen dat zich met sex bezig houdt, is bij de man gemiddeld 20 keer zo groot als bij de vrouw. Ook de hoeveelheid testosteron die de man produceert is gemiddeld vele tientallen malen groter dan die van de vrouw.
De kern van de controverse is natuurlijk dat in een feministische of gefeminiseerde samenleving van mannen verwacht wordt ze hun biologische en biochemische geïnitieerde gedrag negeren en onderdrukken, terwijl het biologische en biochemische geïnitieerde gedrag van vrouwen geen strobreed in de weg wordt gelegd. De vraag is natuurlijk of het mogelijk is om biochemisch gestuurd gedrag te onderdrukken en zo ja, wat het deze mannen die hun testosteroniale gedrag voortdurend (moeten) onderdrukken, kost om dat te doen. Je hoeft geen Freudiaan te zijn om je te kunnen voorstellen dat er zich dan een onbehagen opbouwt, dat, als de vlam in de pan slaat, een destructieve uitweg kan zoeken. Relevant is ook de vraag wat het, in het verlengde daarvan, de samenleving kost. Dat het niet goed gaat met jongens op alle niveaus van het onderwijs, heeft zeer waarschijnlijk te maken met de systematische onderdrukking van het natuurlijke testosteroniale gedrag van jongens.
En ja, Dylan, als je als man laag scoort op de testosteron-meter, dan heb je hier natuurlijk niet zoveel last van.
(vervolg verslag Women Inc. hierboven)
nov
9
Rondom 10 De Uitzending
Gepubliceerd onder de Strijd der Sexen, feminisering, laat je baard staan!, liefde, masculinisering, Michael in de media | 2 Reacties
Het is vooral voor de mensen in mijn directe omgeving beter dat ik mijn testosteroniale ongeduld over de feminisering IN het kastje van de TV spui, dan er VOOR. Heb al veel positieve reacties gehad.
nov
7
Michael live in Rondom 10 vanavond
Gepubliceerd onder de Strijd der Sexen, feminisering, masculinisering, Michael in de media | 6 Reacties
In de categorie leuk & spannend: vanavond zit ik in Rondom 10. ‘Live, on national television’ over mijn favoriete thema ‘de ondraaglijke feminisering van het bestaan’. Ben heel benieuwd hoe de discussie met de zeven andere gasten die zich met het onderwerp bezig houden, zal verlopen. Zal het mij lukken om geduldig en beschaafd mijn punten naar voren te brengen, of zal mijn testosteron mij parten spelen?
Zaterdag, 7 november 2009, 21.05 uur, NCRV, Nederland 2, Rondom 10, gepresenteerd door Cees Grimbergen.
Cees doet het voor de een na laatste keer. De NCRV wil zijn programma verjongen en hij zal ongetwijfeld door een lekker hip en oppervlakkig chickie vervangen worden.
okt
25
Vreemdgaan is ironie
Gepubliceerd onder de Strijd der Sexen, liefde, MAN, masculinisering | 1 Reactie
10 ways to come clean to your wife
sep
25
Alles gaat op en neer
Gepubliceerd onder MAN, masculinisering, vrolijke (video)beelden, vrouwen | 1 Reactie
Goeie Muziek!
aug
6
Killermountain met erectieproblemen
Gepubliceerd onder laat je baard staan!, MAN, masculinisering | 1 Reactie
Gisteren gefascineerd gekeken naar de documentaire Disaster on K2 op Discovery Channel.
“In augustus 2008 bereikten 18 ervaren bergbeklimmers de top van de K2, de zwaarste berg ter wereld met de veelzeggende bijnaam Killer Mountain. Maar het moeilijkste deel moet dan nog komen: de afdaling. Het weer slaat onverwachts om. Vallend ijs vernietigt de touwen en de groep valt uiteen. De Nederlander Wilco van Rooijen, leider van de expeditie, doolt dagenlang alleen op de berg op zoek naar het basiskamp. Zonder eten, zonder drinken en bijna sneeuwblind. Als hij uiteindelijk het kamp bereikt, hoort hij dat elf van zijn medeklimmers de tocht niet overleefd hebben.”
Je kunt veel zeggen van dit soort bergbeklimmers (de kans op een dodelijke afloop op de K2 is 1 op 4), maar mietjes zijn het in ieder geval niet. Keiharde bikkels zijn het, echte mannen die zonder gevaar en uitdaging niet het gevoel hebben dat ze leven. Wilco van Rooijen is al zijn tenen kwijtgeraakt, maar rent en sport en klimt al weer. Het spannende verhaal, verteld vanuit het perspectief van Wilco, laat zien dat alles een rol speelt als het mis gaat op die hoogte: geluk, toeval, heldenmoed, doorzettingsvermogen, instinct (hersens functioneren niet normaal op die hoogte) en vooral pure fysieke kracht. Het is duidelijk dat de Aziatische klimmer, een sjerpa-achtig type, de absolute boss is. Zijn lichaam en zijn verstand hebben hem geen moment in de steek gelaten. Samen met de andere Nederlander Cas (de nummer twee), is hij dagen in de weer geweest om vanuit een lager kamp te redden wat er te redden viel. Het deed me denken aan het prachtige album over vriendschap en doorzettingsvermogen: Kuifje in Tibet.
En toen was er ineens die afschuwelijk zijige reclame over erectiestoornissen. Tot twee keer toe moesten we kijken naar een gênante, commerciële exploitatie van mannelijke onmacht. Het contrast kon niet groter zijn. Eigenlijk zou zo’n samenloop niet moeten mogen, maar ja de commercie heeft geen eergevoel en geen geweten. Zelfs aan haar absoluut tegendeel probeert ze nog gluiperig haar geld te verdienen.
De omslag van orde naar chaos was fascinerend. Op het ene moment hebben ze alles onder controle. Ze bereiken met prachtig weer de top, de schaduw van de K2 reikt tot aan China, als de zon onder gaat, maar ze weten allemaal dat het te laat is om met daglicht weer te kunnen afdalen. Deze klimmers zijn allemaal slimme mensen, ze denken overal over na, plannen alles van te voren en weten alles wat er te weten valt over klimmen en de K2. De groep van 18 mensen bestaat uit subgroepen van verschillende teams, en sommig teams gingen eerder terug, dan andere. Sommigen zijn zich bewust van het gevaar van de naderende nacht en anderen kunnen de verleiding niet weerstaan om te genieten van het moment waar ze alles voor gedaan hebben: de TOP.
Wat volgt is een ontluisterende opeenvolging van dramatische gebeurtenissen, van touwen die er niet meer zjn, van mensen die plotseling naar beneden storten, van mensen die elkaar kwijt raken en weer terug vinden, soms dood, soms bijna dood. En dan Wilco die in zijn eentje, sneeuwblind, zonder touwen, zonder tent, twee nachten doorbrengt in de deadzone van de K2, en voetje voor voetje afdaalt. Helikopters kunnen er niet komen en wie sterft op de K2 blijft daar voor eeuwig gevriesdroogd liggen op het dak van de wereld.
jul
2
Geen tekst nodig
Gepubliceerd onder MAN, masculinisering, vrolijke (video)beelden, vrouwen | 2 Reacties
Sommige beelden hebben geen tekst nodig.
jun
11
From Russia with Love
Gepubliceerd onder feminisering, MAN, masculinisering, vrolijke (video)beelden, vrouwen | 1 Reactie
Kijk, dit is dan een vorm van vrouwelijke hysterie waar ik wél mee kan leven.
Hier word ik tenminste vrolijk van. Ik geniet van de subtiele details zoals die glazen wodka in de handen van het bruidspaar die er op duiden dat het feest al begonnen is. En dan die zwarte Hummer-limo, achter de witte limo van het bruidspaar. Wie heeft daar in gezeten? En dan die halsketting, niet Russisch, niet Europees. Welke etnische boodschap zit daar achter? Klik op het plaatje voor een vergroting en treedt binnen in deze unieke Tsjechov-achtige wereld. Omdat er ook af en toe iets ‘leuks’ te zien moet zijn. Volgens A. kan ik mijn drie lezers niet alleen maar lastig vallen met zware politiek verhalen.
Met dank aan mijn Russische Connectie.