|
|
sep
9
Nederland takelt af
Gepubliceerd onder economie, feminisering, kredietcrisis, politiek | 2 Reacties
Op het gebied van de financiële markten is Nederland, volgens het World Economic Forum het afgelopen jaar van de 11e naar de 23e plaats gezakt. Volgens de professoren Volberda en Van den Bosch, die namens de Erasmus Universiteit, participeerden in het WEF-onderzoek, dragen de ‘oplopende overheidstekorten en de ONTOEREIKENDE INFRASTRUCTUUR bij aan de daling op de ranglijst.’ Ik vind het wel treffend dat het WEF en passant de dramatische dagelijkse verstopping en chaos op de Nederlandse wegen meeneemt in haar overwegingen. Ik vraag me al jaren af hoe we in Nederland met zo’n infrastructuur überhaupt nog denken een gateway to Europe te kunnen zijn, hoe bedrijven die van transport afhankelijk zijn, überhaupt nog productief en rendabel kunnen zijn.
Maar dit rapport gaat natuurlijk vooral over het visieloze smijten met belastinggeld dat aan de ene kant zorgt voor gigantische overheidstekorten (en het daarbij behorende onheilspellende gebrek aan vertrouwen in een goede afloop) en aan de andere kant zorgt voor prolongeren van de winterslaap waarin het sufgecrediteerde bedrijfsleven zich al tien jaar bevindt.
De onderzoekers adviseren: ‘Juist nu moet Nederland inzetten op innovatie om de productiviteit en concurrentievermogen te verbeteren.’
Het staat voor mij vast dat werkelijke vernieuwing en inventiviteit juist geboren wordt uit crisis, schaarste en noodzaak. Het is juist de overvloed aan makkelijk en goedkoop geld dat deze creatieve malaise heeft veroorzaakt.
sep
9
Melkboeren moeten de crisis maar uitzitten
Gepubliceerd onder economie, feminisering, kredietcrisis | Reageer
Minister Verburg vindt het terecht dat de Europese melkboeren geen extra steun uit Brussel krijgen. ‘Ze moeten de crisis maar uitzitten.’
Wat mij betreft wordt het beleid van onze sociaal-liberale regeringen met de dag irrationeler en tegenstrijdiger. Als het om auto’s, banken en huizen gaat dan kan het belastinggeld niet op. Deze sectoren worden zonder duidelijke analyse en zonder duidelijk visie en vooral zonder duidelijke einddoelstelling en exitstrategie met vele miljarden gesteund. En de melkboeren die veertig jaar lang met eurosubsidies gesteund zijn, moeten nu ineens de crisis uitzitten?
Ik weet niet precies van welke hormoonspiegelverandering Verburg ineens last heeft gekregen, maar ik raad alle melkboeren van Nederland aan om ieder afzonderlijk een klacht in te dienen bij de Commissie Gelijke Behandeling.
jun
17
Onmacht aan de macht
Gepubliceerd onder economie, feminisering, kredietcrisis, politiek | Reageer
Ach, onze vrouwelijke CDA minister van economische zaken Maria van der Hoëven mag van de belangrijke heren in het kabinet weer eens iets roepen. Het is tenslotte bijna vakantie, er luistert nu toch bijna niemand en de hele kredietcrisis én de economische crisis (ja economische crisis) heeft ze nog geen deuk in een pakje boter kunnen slaan, dus vooruit met de geit. Roept u maar. Hoewel alle gigasteun en megaingrepen tot nu toe NIETS geholpen hebben, de economische krimp heeft een historische omvang bereikt, zegt moeder Maria vandaag in een debat met de Tweede Kamer dat ze ‘het verstandig vindt nu voorwaarden vast te leggen voor individuele bedrijven die bij de overheid aankloppen voor steun.’ Nadat Bos met paniekvoetbal tig miljard over de balk mocht smijten, mag Moeder Maria nu een paar honderd miljoen wegtikken in alle rust en dus komt er gezeik van. Hoofdpijndossier in de maak.
VVD kamerlid Ton Elias haalde in een reactie hierop haar oud partijgenoot, het CDA-kamerlid Jan van Houwelingen aan, die in 1984 voor de RSV- enquêtecommissie, die de steun aan de scheepsbouw onderzocht:
“We wisten dat we eigenlijk geen geld meer moesten geven, maar er was maatschappelijke druk, de vakbeweging en de vertegenwoordigers van kerken zaten op de publieke tribune – en dan gingen we toch maar weer akkoord met een nieuwe financiële injectie.”
Elias op zijn weblog in Trouw: Miljarden heeft dat toen gekost. En de conclusie was sindsdien: DIT MOETEN WE NOOIT MEER DOEN.
Maar we doen het weer, we hebben het al gedaan, we gaan het weer doen. We leren niet van onze fouten, we hebben geen analyse van de oorzaken, en dus geen plan, laat staan een visie, we weten dus ook niet dat het niet helpt. We hebben ook geen grens of limiet afgesproken, we hebben ook geen duidelijk kader bepaald, het is dus een open einde regeling. We weten niet meer hoe de markt werkt, de markt doet zijn werk niet meer. Je creëert willekeur en een oneindig aanzuigende werking van zwakte (maar daar zijn we al dertig jaar mee bezig). Je doodt elk particulier en ondernemend initiatief, want tja, je kan ook je hand ophouden. Het is het onverzadigbare mededogen met de opengesperde en kwetterende bekjes in een vogelnest waar de koekoek altijd het meest krijgt, en dat past een overheid niet. Een moeke als Van der Hoeven wel, maar een minister van economische zaken niet. Emotie, idealisme en mededogen zijn de kenmerken van gefeminiseerd beleid. Maar het is typisch sociaal-liberaal en ondanks het feit dat het dus totaal niet werkt en ondanks het feit dat de sociaal-liberale regeringspartijen bij de Europese verkiezingen zijn afgestraft, is Moeder Minister Maria is er toch weer ingestonken.
Het is de onmacht aan de macht.
jun
10
Rood aan allen
Gepubliceerd onder economie, kredietcrisis, politiek, wereldpolitiek | 1 Reactie
Overal in Europa hebben de sociaal-democraten op hun lazer gekregen. Volgens dit artikel op de voorpagina van Trouw vandaag stevent de SPD in Duitsland af op een naoorlogs diepterecord. In Spanje verloor de socialistische partij PSOE van premier Zapatero (38,66%) van de conservatieve oppositiepartij Partido Popular (42,03%) . Het Engelse Labour dat sinds 1997 aan de macht is, kampt met de slechtste verkiezingsresultaten sinds 1910. Maar ook als de sociaal-democraten in de oppositie zitten, wonnen de conservatieven dik zoals de UMP van de Franse président Sarkozy net als de partij van de Italiaanse premier Berlusconi.
Trouw concludeert dan ook terecht: ‘Europa kiest in tijden van economische crisis voor rechts’. Het blijft een raar fenomeen: rechts mag al veertig jaar de puinhopen die door links beleid zijn ontstaan, opruimen. Dat is al zo, sinds de hoogtijdagen van Den Uyl. Dit centrum-linkse kabinet schuift de problemen voor zich uit, geeft vele miljarden uit zonder er goed over na te denken (dat is echt typisch sociaal-democratisch), maakt ruzie achter de schermen, ondanks het feit dat we een historische crisis beleven. Het is de PvdA zelfs gelukt om van het CDA, dat in het vorige kabinet toch echt een aantal belangrijke zaken heeft hervormd, een weifelende, schuivende partij te maken. Het gebrek aan lef, visie, daadkracht en heldere keuzes van de PvdA is blijkbaar besmettelijk.
Blijkbaar heeft de kiezer toch niet zo’n vertrouwen in het Sinterklaas-aanpak van de crisis. Onze sociaal-democratische wereldleiders Gordon Brown, José Luis Rodriguez Zapatero en Woutertje Bos zijn afgestraft, ondanks het feit dat hun Amerikaanse collega Obama het goede voorbeeld blijft geven.
Het is een dialectische paradox hoe meer de ‘brood aan allen-gedachte’ het beleid bepaalt, hoe minder brood er op de plank komt.
feb
17
Bos en Obama: top of flop?
Gepubliceerd onder duurzaamheid, economie, kredietcrisis | 2 Reacties
Op de dag dat bekend wordt dat General Motors (GM) 4 miljard dollar EXTRA steun krijgt, BOVENOP de 17,4 miljard die ze samen met Chrysler al hadden gekregen, wordt ook bekend dat Nederlandse ‘banken even geen brood meer zien’ in grote duurzame projecten.
“Het vlaggeschip onder de Nederlandse duurzame energiebedrijven, Econcern, zit in de problemen. Het bedrijf moet voor honderden miljoenen euro’s aan projecten als windparken in de ijskast zetten omdat banken op hun geld blijven zitten”, aldus bestuursvoorzitter Ad van Wijk van Econcern in Trouw.
Dus denkt u even hardop met mij mee: daar waar vermolmde, al jaren falende industrie van sterk verouderde energievretende auto’s in de VS GESTEUND moet worden door Obama, weigeren de banken in Nederland die eerder al door Woutertje Bos VET gesteund zijn met ONS belastinggeld, de ontwikkeling van duurzame economie te steunen.
Of nog duidelijker: het groenlinkse, politiek correcte geweten dat ons, onder leiding van beroepshypocriet AL Gore, al jaren lang lastig valt met hun klimaathysterie, laat de EERSTE BESTE KANS om WERKELIJK IETS TE DOEN aan de CO2 uitstoot, ZONDER PARDON VOORBIJ GAAN! Het feest van Bos en Obama is dus het feest van de gemiste kansen. Waar is Al Gore? Waar zijn de vertegenwoordigers van het IPCC?
Het lijkt me nu wel duidelijk dat politiek correcte idealisten niet aan de knoppen moeten zitten, omdat ze niet eens de daad bij het woord WILLEN voegen. IJdele paniekzaaiers zonder ballen. Mutsen. Ik ben nu zover dat ik denk dat het beter is om zelfs de banken failliet te laten gaan en al dat overheidsgeld gewoon direct in duurzame bedrijvigheid te investeren.
okt
11
De Partij voor de Dieren en de ondraaglijke feminisering van de politiek
Gepubliceerd onder duurzaamheid, economie, feminisering, filosofie, gezinspolitiek, God en Christendom, hysterie, jeugd, justitie, kredietcrisis, politiek, vrouwen | 4 Reacties
Op woensdag 6 februari 2008 diende Marianne Thieme, fractieleider van de Partij voor de Dieren, een motie in waarin ze een verbod eiste op de vissenkom. De goudvis zou in zo’n kom geen andere keuze hebben dan rondjes zwemmen. En dat is zielig. De Tweede Kamer vergaderde anderhalf uur over de motie, waarna die werd verworpen.
Tienermeisjesromantiek in de Tweede Kamer
Voor mij was dit een verontrustend dieptepunt in de toch al weinig florissante recente parlementaire geschiedenis. Mensen die menen te weten wat goudvissen denken en prettig vinden en die zichzelf gemachtigd voelen om namens de Nederlandse goudvissen op te treden, horen in mijn ogen niet thuis in de Tweede Kamer – het hoogste orgaan van ons land. En het verontrust mij dat parlementaire journalisten en collega-politici de Partij voor de Dieren schaapachtig gedogen of zelfs lof toezwaaien.
De combinatie van het tienermeisjesachtige mededogen met zielige diertjes en het gedogen daarvan in de Tweede Kamer toont aan dat de feminisering een nieuwe variant heeft gekregen. Vrouwelijke kernwaarden als ’gevoel’, ’mededogen’ en ’idealisme’ zijn dominant geworden in de politiek-maatschappelijke werkelijkheid.