De nachtvorst heeft ook deze ochtend weer gezorgd voor matte ramen en daken van auto’s en rijp in het gras. Het is 21 maart 2011. De lente is vandaag officieel begonnen. Hoe zou het toch met de opwarming van de aarde zijn?

Delen/Bookmark

Update: climategate II

Een goed voorbeeld van de irrationele, bijna religieuze benadering van de opwarming van de aarde, was de reactie van onze  MINISTER van milieu DOCTOR Jaccqueline Cramer na het uitbreken van climategate: ze vond het allemaal onzin en het hacken van de emails vond ze ‘crimineel’. Dit terwijl ze in de jaren 80 als voorzitter van milieudefensie met een handtekening de vervolging van Wijnand Duyvendak en het activistenblaadje Bluf wilden voorkomen omdat die hadden ingebroken bij het ministerie van kernenergie en de adresgegevens van ambtenaren hadden gepubliceerd.

Hoewel op 1 dec 2009 een belangrijke speler in climategate, professor Phil Jones, hoofd van de Climatological Research Unit van de Universiteit van East Anglia,  op non-actief werd gesteld en er zelfs gekeken wordt of er strafrechtelijke vervolging zal plaatsvinden, hoewel er in allerlei landen waaronder de VS een onafhankelijk onderzoek werd aangekondigd, vond Cramer het niet nodig dat er een onafhankelijk onderzoek zou komen in Nederland. Pas nu, nu Kopenhagen uiteraard een fiasco is geworden, nu niemand het er meer over heeft, nu denkt ze dat het misschien toch wel een goed idee is om te kijken wat er nu aan de hand is. Goed leiderschap zou ik zeggen. Lekker niveau. Zo komen we er wel in die groene wereld. En zo lopen we als Nederland wederom met het opgeheven vingertje, achteraan in de rij.

Ik kan eigenlijk niet geloven dat er zoveel miljarden worden uitgetrokken en er zo verstrekkende maatregelen worden bepleit die leven, werken en bestaan van miljarden mensen zullen beïnvloeden op basis van zulke emotionele en onwetenschappelijke uitgangspunten. Maar het gebeurt wel.

Delen/Bookmark

Klimaatkritisch econoom Hans Labohm voorspelde in zijn artikel ‘Ook de onheilsprofeet krabbelt terug’ in dezelfde bijlage van Letter & Geest van 5 december 2009 in Trouw dat ‘Kyoto in Kopenhagen zijn Waterloo zal vinden.’ Labohm analyseert de (wetenschappelijke?) discussie over de opwarming van de aarde en geeft een mooie opsomming van de kanttekeningen die op dit moment een rol spelen.

Ik ben ook voor het zuinig omgaan met de prachtige natuur en de nuttige grondstoffen die onze planeet zo gul en met oneindig geduld lijkt voort te brengen. Ik denk dat bijna niemand daar tegen is, maar ik heb me altijd verbaasd over het gebrek aan wetenschappelijke rationaliteit in de discussie en de emotionele felheid waarmee kritische geluiden in de discussie werden tegemoet getreden. Het klimaat lijkt mij persoonlijk, maar wie ben ik, een van de meest complexe onderzoeksobjecten op aarde. Het huidige klimaat zelf is al razend complex en oneindig veranderlijk met de invloed van zon en ruimte en golfstromen, maar het klimaat in zijn ontwikkeling van duizenden, honderdduizenden en miljoenen jaren, is de complexiteit tot de complexe macht. Hoe kunnen ‘klimaatwetenschappers’ of klimatologen (de studie is zelf al een caleidoscoop van studies) nu op basis van honderd jaar onderzoekresultaten, een zuchtje in de eeuwigheid, er zo zeker van zijn dat het broeikaseffect bestaat? Als ik hoor hoe de discussie door gewone mensen en activisten wordt gevoerd heb ik altijd het idee dat men schijnt te denken dat het klimaat stabiel hoort te zijn! En dat de mens daar in al zijn armzalige overschatting wel even voor zal zorgen. Het klimaat is niet stabiel, is nooit stabiel geweest en zal ook nooit stabiel zijn. Het klimaat en het weer zijn bijna synoniem met verandering. De natuur gaat haar goddelijke EN duivelse gang, zoals nu maar weer blijkt in Haiti en ik vrees dat we niet veel meer kunnen doen dan zo rationeel mogelijk reageren op de even prachtige als  ook wrede natuur. Zoals de mens dat tot nu toe altijd gedaan heeft.

Lees het lezenswaardige artikel van Labohm zelf. Ik volsta hier met een paar citaten die mij aanspreken.

‘Het huidige klimaatbeleid zal overigens ook van grote invloed zijn op het karakter van onze samenleving. Als we de tendens van het huidige beleid, dat door bijna alle politieke partijen wordt gesteund, extrapoleren, dan resulteert dat in een sluipende collectivisering van onze maatschappij. Deze zal uiteindelijk uitmonden in een ecologische planeconomie. Een dergelijke ontwikkeling zal ernstige negatieve gevolgen hebben voor het welvaartscheppend vermogen van deze samenleving, onze levensstandaard en – nog belangrijker – voor onze persoonlijke vrijheid en de vrijheid van ondernemen.’

‘En het onomstotelijke wetenschappelijke bewijs voor de menselijke broeikashypothese is nooit geleverd.’

‘Een andere reden waarom zo’n wetenschappelijke discussie zo moeilijk op gang komt hangt wellicht samen met het feit dat de opwarming van de aarde de ’moeder’ van alle milieuangsten is. ’Klimaat’ is tot quasireligie verheven, en niet meer vatbaar voor rationele argumenten.’

Delen/Bookmark