De Vlieger in QuoteErik de Vlieger vandaag op BNR (herhaling):

‘Als je in Nederland als ondernemer mislukt ben je een looser en als je slaagt ben je een zakkenvuller.’

Erik De Vlieger was in 2004 als zakenman on top of the world (140 in de Quote 500), maar werd in januari 2005 gearresteerd op verdenking van afpersing en bedreiging. Een jaar geleden eiste het openbaar ministerie dan eindelijk 1 jaar VOORWAARDELIJK en 240 UUR TAAKSTRAF, maar De Vlieger werd vrijgesproken.  Het OM zei toen, een jaar geleden dus, dat ze waarschijnlijk in hoger beroep zou gaan, maar De Vlieger zit nog steeds te wachten op de beslissing.

Kijk dat kan dus niet. Het is heel goed mogelijk dat De Vlieger inderdaad de verkeerde vrienden had en dat hij toch schuldig is, maar het kan evengoed zijn dat hij ECHT ONschuldig is. Het punt is, het doet er niet meer toe. We leven in een rechtstaat en als de rechter iemand vrijspreekt heeft deze persoon er recht op om ook daadwerkelijk VRIJGESPROKEN te worden.  Om na de doorstane ellende ook gewoon weer een nieuwe start te maken met zijn (zakelijke) leven. Maar ons openbaar ministerie laat dus graag DE VEROORDELING als een zwaard van Damocles boven het hoofd van een verdachte hangen, ook als hij VRIJGESPROKEN is. Daarmee functioneert OM als een jaloerse echtgenote die na dat ene slippertje wel ZEGT dat ze je vergeeft, maar je in werkelijkheid altijd zal doen laten lijden voor die ene misstap.

Intussen gaat De Vlieger liever vijf keer per week naar het strand, dan dat hij zich nog uitslooft voor een land dat hem zo behandelt. Weer een Ondernemer minder in Nederland. Hij zal niet de laatste zijn.

De SP van Agnes Kant heeft een onderzoek laten uitvoeren onder 8500 politieagenten in Nederland en mocht daar gisteren in Nova een fijn debatje aan wijden met Leon Kuijs de voorzitter van de raad van hoofdcommissarissen. De resultaten, zowel van het onderzoek, als het debatje zijn even verbijsterend als pijnlijk.

Het onderzoek.

91% van de agenten vindt dat de politiek, en 66% vindt dat de korpsleiding te weinig weet van wat er speelt op de werkvloer. Kern van het probleem is dat de gemiddelde agent weer de ouderwetse oom agent wil zijn die de mensen in de buurt concreet helpt en kent, maar daar de kans niet voor krijgt door toenemende bureaucratie en vooral door de verplichte quota om bonnen te schrijven. Het zorgt ervoor dat bijna 40% van de agenten twijfelt of ze nog wel lang bij de politie willen blijven werken. En nou mag u van mij helemaal zelf inschatten welk type agent tot die 40% hoort die zich steeds minder thuis voelt bij de politie: de ouderwetse autoritaire diender uitgerust met een stevig karakter en een goede ’schop onder je kont’ in zijn benen of de nieuwerwetse overlegmuts die graag bonnen uitdeelt en proces verbaaltjes typt achter haar/zijn bureau? Met andere woorden het is ook duidelijk welke soort agent de komende tijd nog meer het gezicht van de politie zal bepalen. Wat dat betreft sprak het optreden van de twee vertegenwoordigers van de politie in de uitzending van Nova boekdelen.

Nova debat en reportage.

Frank Giltay, een stoere en zelfverzekerde kerel van de samenwerkende ondernemingsraden van de politiecorpsen: “Op het moment dat de politie door het landelijk overleg wordt aangestuurd op harde cijfers, en dan heb ik het over bonnen schrijven en het aanleveren van verdachten aan het Openbaar Ministerie, dan gaat dat tenminste ten koste van het contact dat de politie heeft met de burgers die hij graag wil helpen. Op het moment dat je wegloopt uit de buurt, krijg je minder begrip. Terecht gaat de burger zeggen: in de wijk zie ik ze niet meer, maar als ik 2 km te hard rijd, dan krijg ik een bekeuring.” Viola, I rest my case, een belangrijke agent zegt het zelf.

Nee dan Leon Kuijs, voorzitter van de raad van hoofdcommissarissen, dus de belangrijkste politieagent van Nederland. Hoewel het debat verre van fel was, had ik het gevoel dat hij ieder moment in huilen kon uitbarsten, onder de uitroep: ‘ik weet het ook niet meer!!!’ Ik heb erg mijn best gedaan, maar ik bleef een man zien die bloednerveus en doodsbang was voor de onervaren presentator van Nova en een rustige Agens Kant, die sinds haar laatste agressieve publieke optreden na de Europese verkiezingen retalin heeft voorgeschreven gekregen. “Wij moeten zo’n beetje heel Nederland informeren op het moment dat we iemand aanhouden, jankte hij, opdat de hulpverleners, het bestuur en het openbaar ministerie hun werk kunnen doen.” Doe er dan wat aan, vergadermuts! Sla met je vuist op tafel. DOE IETS!

Het zal niet gebeuren deze Leon Kuijs is het prototype van de gefeminiseerde flopman, zonder leiderschapkwaliteiten, zonder analytisch vermogen, zonder het vermogen om prioriteiten te kunnen stellen. En als zo’n watje zo ver gekomen is, dan voorspelt dat niet veel goeds voor de nabije toekomst.

Ach waar zijn toch die goede oude tijden van mannelijke avonturen en heldhaftigheid op zee (en in de haven niet te vergeten) gebleven? Inclusief het kielhalen van piraten. Waar is toch die VOC mentaliteit waar Balkenende ooit zo aandoenlijk naar terug verlangde. Al maanden verbaas ik mij over de WERELDWIJDE SOFTHEID en gefeminiseerde ONMACHT om het ‘probleem’ van de Somalische piraten op te lossen. Kunnen we dan met al onze (kern)wapens en vliegdekschepen echt helemaal NIKS meer?

Ik zeg: Bootje lek schieten, piraatjes opvissen en vervolgens op het strand van Mozambique of Oman (afhankelijk van welke kant je opvaart) weer uit de boot kwakken. Is dat nou echt zo moeilijk? Ja dat is moeilijk, want de Nederlandse wapenwet verbiedt namelijk wapens op schepen, ook als er een lading olie van tig miljoen aan boord is en de de complete kust van Afrika ermee vervuild kan worden. ‘Een korpschef kan, in geval van piraterij, verlof verlenen voor één vuurwapen’, aldus Fred van Zeijl van de Koninklijke Vereniging van Nederlandse Reders.

Muts van Middelkoop van Defensie weigert mariniers toe te staan, waardoor de rederijen in arrenmoede zich tot ‘het geluidskanon’ wenden of ‘zeep op het dek’. Ja dat zal de kamikazes die liever hun hele leven in een Nederlandse cel zitten dan terug te moeten naar Somalië afschrikken. Het is natuurlijk ook zielig allemaal. Heel erg zielig.

onRecht en onKrom

Gepubliceerd onder jeugd, justitie | Reageer

In het programma Spraakmakende Zaken van de IKON en in het NOS Journaal eiste de Nationale ombudsman Brenninkmeijer van minister Rouvoet voor jeugd en gezin vanavond dat er zo snel mogelijk een einde komt aan het opsluiten van kinderen met ernstige gedragsproblemen. Ondanks dat ze geen strafbare feiten hebben gepleegd zitten in Nederland meer dan 800 van deze kinderen in de gevangenis. Er is voor hen simpelweg geen plaats in jeugdzorginstellingen vanwege de wachtlijsten.

Aan de andere kant toonde Zembla in de uitzending Moord, doodslag, taakstraf (14 okt 2007) aan dat veroordeelde plegers van ernstige zeden of geweldsdelicten, poging tot doodslag, VAAK, en zaken met zedenmisdrijven met kinderen, pedofilie, kinderporno BIJNA ALTIJD met taakstraffen worden afgedaan.

Dus aan de ene kant spaart men cellen uit door taakstraffen op te leggen aan plegers van ernstige zeden en geweldsdelicten, waar dan kinderen en jongvolwassenen met psychische problemen kunnen worden in gestopt, omdat de overheid, die tientallen miljarden beschikbaar stelt aan wanpresterende banken, TE BEROERD is om extra jeugdzorg instellingen te creëren.

Een overheid die ook zelfs maar de schijn van deze tegenstrijdigheid tussen recht en onrecht laat ontstaan, is een ongeloofwaardige overheid die niet meer weet hoe zij prioriteiten moet stellen, is een overheid die de greep op zaken is verloren omdat haar Vrouwe Justita goed en kwaad niet meer uit elkaar kan houden. Morgen zal het moralistenduo CDA minister Hirsh Ballin van Justitie en CU minister Rouvoet van Jeugd en Gezin samen beterschap beloven, terwijl er niets verandert.

(En dan heb ik het nog niet eens over de veelplegers die ik ook in mijn stuk over ‘de ondraaglijke feminisering’ (11 okt 2008) opvoer. Hoezo gefeminiseerd rechtssysteem in NL?)

Op woensdag 6 februari 2008 diende Marianne Thieme, fractieleider van de Partij voor de Dieren, een motie in waarin ze een verbod eiste op de vissenkom. De goudvis zou in zo’n kom geen andere keuze hebben dan rondjes zwemmen. En dat is zielig. De Tweede Kamer vergaderde anderhalf uur over de motie, waarna die werd verworpen.

Tienermeisjesromantiek in de Tweede Kamer

Voor mij was dit een verontrustend dieptepunt in de toch al weinig florissante recente parlementaire geschiedenis. Mensen die menen te weten wat goudvissen denken en prettig vinden en die zichzelf gemachtigd voelen om namens de Nederlandse goudvissen op te treden, horen in mijn ogen niet thuis in de Tweede Kamer – het hoogste orgaan van ons land. En het verontrust mij dat parlementaire journalisten en collega-politici de Partij voor de Dieren schaapachtig gedogen of zelfs lof toezwaaien.

De combinatie van het tienermeisjesachtige mededogen met zielige diertjes en het gedogen daarvan in de Tweede Kamer toont aan dat de feminisering een nieuwe variant heeft gekregen. Vrouwelijke kernwaarden als ’gevoel’, ’mededogen’ en ’idealisme’ zijn dominant geworden in de politiek-maatschappelijke werkelijkheid.

Lees meer