let it go

Wimbledon 2011.

Helaas kan ik dit jaar alleen van het mannentennis genieten en de reden is het inmiddels veelbesproken, maar helaas nog niet verboden geschreeuw en gekreun van ongeveer een kwart van de vrouwelijke toptennisters. Sharapova, die gisteren van Lisicki heeft gewonnen, spant wat dat betreft de kroon. De hysterische oerkreet waarmee ze het moment supreme van haar (op)slag vergezeld doet gaan, is de luidste van allemaal, maar veel erger is dat ze die uitbarsting van onvermogen tegenwoordig laat overgaan in een langgerekte kometenstaart van huilend geluid van een in doodsangst verkerende jakhals die volgens mij bij elke tegenstander toch elke keer weer de koude rillingen over de rug doet trekken. Je vraagt je af of deze jammerende vrouwen eigenlijk wel plezier beleven aan hun tennis? Waarom vervuilen deze vrouwen ogenschijnlijk zonder schaamte de akoestische ruimte van prachtige grandslam tenniscourts als Wimbledon en daarmee via de massamedia ook de huiskamers van tientallen miljoenen tennisliefhebbers over de hele wereld?

Men zegt (weer zo’n mooi onderzoekje) dat bewezen is dat het ongegeneerd schreeuwen voordeel oplevert voor de schreeuwer, maar is dat dan ook een reden om het dan ook maar zonder beheersing te doen? Het schijnt dat winden laten ook heel gezond is, maar dat doen wij over het algemeen toch ook niet als we met andere mensen in een besloten ruimte staan? Interessanter is de vraag: waarom schreeuwen en kreunen mannen niet? Ik kan maar één reden bedenken en die is dat mannen veel meer eergevoel leggen in de stijl van spelen dan vrouwen. Het kan vrouwen blijkbaar geen bal schelen hoe het overkomt, als je maar windt en de prijs pakt.

Hier een stukje competitief hysterisch geschreeuw van twee top tennisters. Let it all hang out!

‘It is not a catfight, but a dogfight. It is not grunting anymore, it is roaring!’ aldus het lacherige commentaar bij de beelden.

Delen/Bookmark

De nachtvorst heeft ook deze ochtend weer gezorgd voor matte ramen en daken van auto’s en rijp in het gras. Het is 21 maart 2011. De lente is vandaag officieel begonnen. Hoe zou het toch met de opwarming van de aarde zijn?

Delen/Bookmark

‘De Vakvereniging Brandweer Vrijwilligers (VBV) maakt zich ernstig zorgen over het toenemend geweld tegen vrijwillige brandweerlieden. Uit onderzoek van de NOS en de VBV onder 6500 VBV-leden blijkt dat bijna 60 procent een of meerdere keren te maken heeft gehad met bedreiging, mishandeling of scheldpartijen. Van de ondervraagden vindt 75 procent dat het geweld fors is toegenomen. Dat bevestigde voorzitter Cees van Beek van de VBV woensdag.’

Laat nu een kwart van de klachten te wijten zijn aan de toegenomen vervrouwelijking van de eens zo stoere brandweerman en nog eens een kwart door hijgerige en angstaanjagende journalisten, dan nog is dit een verontrustend bericht. Als steeds meer mensen steeds minder respect op kunnen brengen voor de al dan niet vrijwillige beschermers van de samenleving, sterker nog als steeds meer mensen spugen op deze sociale helden, als steeds minder mensen de rationaliteit hebben om in te zien dat zijzelf of hun geliefden een volgende keer het slachtoffer zijn dat hulp nodig heeft, dan is het goed mis. Dan begint het einde van diezelfde samenleving as we know it in zicht te komen. Steeds minder mensen zullen dit werk willen doen, steeds meer rampen zullen met steeds meer dodelijke slachtoffers aflopen, steeds meer mensen zullen in angst en psychose leven, steeds meer radicale anti-democratische krachten zullen extra olie op het vuur gooien om hun geheime agenda dichterbij te brengen. Totdat Nederland een soort Gaza-strook is geworden. Hier is geen rationele verklaring meer voor te vinden, je kunt alleen maar constateren dat er iets fundamenteel mis is en dat alle ad hoc praat oplossingen van politie en politiek het wezenlijke probleem niet zullen oplossen.

Delen/Bookmark

1- Trouw, 28 juli 2010, Klein Gesprek:

Bianca van de Haar van coachingbedrijf ‘Rent a Friend’ helpt deze zomer mannen tussen 35 en 50 jaar, vooral ondernemers, die zo druk zijn met werken dat hun sociale leven er onder lijdt. Omdat ze geen partner hebben en weinig vrienden zijn ze vooral tijdens de zomer eenzaam en somber.

2- Blik op de weg, 27 juli 2010, (doorspoelen naar 16.00). In dit brave, politiek correcte NSB-programma leren wij dat een half miljoen tot miljoen mensen last heeft van niet-functionele rij-angst. G. van Biezeveld: ‘Ik vond de brug bij Vianen doodeng, maar wat er nou precies eng was, was niet duidelijk.’

Rij-angstcoach M. van Bijssum: ‘Daar komt een lichte bocht hè? En daardoor zie je wat minder hoe die loopt en wat het verkeer doet, hè?’

Van Biezeveld na de coaching: ‘Ik word een andere rijder dan ik was, omdat ik altijd nog een stukje voorzichtigheid met me meeneem.’

3- Trouw 27 juli 2010: ‘Ouders mogen langer doen over keuze achternaam van hun kind.’ Demissionair minister Hirsch Ballin, die bij de tegenpartij bekend staat als puriteins, wil de procedure voor keuze van de achternaam vereenvoudigen. We hebben in Nederland al de situatie dat 99% van de moeders door de 99% vrouwelijke rechters in het familierecht bij een scheiding de kinderen krijgen toegewezen, maar nu moet de link met de vader via de achternaam ook nog verder uitgewist worden. Het verbaast mij steeds weer dat het CDA net zo hard voor het verder afschaffen van het patriarchaat is als alle andere politiek correcte partijen. Stambomen en families zijn vanaf dit ratjetoetijdperk niet meer relevant. Lang leve de vrijblijvendheid!

De man moet en zal kapot en dat lukt aardig zoals blijkt uit de eerste twee stukjes. QED

Delen/Bookmark

Delen/Bookmark

Eigenlijk wel prettig om te weten. Het Oostenrijkse leger is een kansloze organisatie met kansloze mensen aan de top.

Nadat ze eerst een kansloos spotje hebben gemaakt (iets met spritzen? ik versta er echt niets van), laat minister van Defensie Norbert Darabos zich peopelen door een paar humorloze feministen. Maar eerlijk is eerlijk, veel humor zit er niet in het spotje. Dus het argument dat het ‘humoristisch’ bedoeld is, slaat inderdaad nergens op. Een ding is duidelijk, de Oostenrijkers zullen ons niet opvolgen in Uruzgan. Of juist wel? De Taliban is natuurlijk een mooi target voor Judith Götz van de vrouwenrechtenafdeling van de Oostenrijkse Studentenvakbond. ‘Go Judith, go get the real women oppressing bastards and find a real cause in life!’

Delen/Bookmark

‘Grenzeloos bewonderd, verguisd, gevreesd.’

Hoewel de kop niet letterlijk uit de tekst van het artikel komt, noch een citaat is van Daly, is het toch altijd leuk om het woord ‘MAN’ in deze context te vervangen door jood of vrouw.

‘Elke jood is er een teveel.’ Ik denk niet dat Trouw deze kop zou hebben durven plaatsen, zonder aanhalingstekens.

Mary Daly studeerde theologie bij de jezuïeten van het Boston College in Massachussettes maar al gauw ontwikkelde zij zich tot misschien wel de meest radicale feministe ooit. Ze zag in elke godsdienst de ultieme uiting van het patriarchaat. Haar beroemdste uitspraak  staat groot onder de foto afgedrukt:

‘Gods plannen zijn vaak een ander woord voor plannen van mannen, om toe te dekken wat ontoereikend, onnozel en slecht is.’

Het is opvallend dat Daly ondanks twee radicale boeken, ‘The Church and The Second Sex’ (1967) en ‘Beyond God, the Father’ (1973) en ondanks het feit dat ze mannen de toegang tot haar colleges ontzegde (omdat anders de vrouwen zich niet veilig voelden) toch tot eind jaren negentig aan het Boston College verbonden is geweest. Dit bewijst mijns inziens dat we mannenhaat door vrouwen en discriminatie van mannen door officiële instanties, blijkbaar normaal moeten vinden.

Ik heb het nog niet gelezen, maar in haar laatste boek ‘Quintessence’ beschrijft Daly een wereld waar geen mannen meer zijn: ‘procreatie geschiedt uitsluitend nog door maagdelijke geboorte’. Holy Mary! De evidente haat voor een COMPLETE groep mensen, ongeacht de omvang van die groep (in dit geval 50% van de mensheid), ongeacht de vele verschillen tussen individuele leden van die groep, de ideologische onderbouwing van de haat en de gedachte dat die groep dus niet meer zou mogen bestaan, roepen bij mij de gedachte op aan de rassenleer van Hitler. Ook Hitler wilde door middel van Eugenetica ervoor zorgen dat alleen de juiste mensen nog geboren zouden worden.

Delen/Bookmark

En u zich maar afvragen waarom er tegenwoordig toch steeds meer mis lijkt te gaan in Nederland (ProRail!), maar ook daarbuiten. Waar ligt dat toch aan?

Met dank aan GeenStijl! Gelukkig blijven zij de vinger aan de pols houden. Of ben ik nu gepowned?

ps Debiel? Doet me denken aan een eerder stukje over een andere onbekende PvdA’er, een ‘man’ dit keer, die Europa is ingestuurd en die paspoorten maar seksistisch vindt.

pps elke politicus die twittert is vanaf dit moment verdacht.

Delen/Bookmark

Heftig was meteen de openingsdiscussie met de stugge conservatief Andreas Kinneging, hoogleraar rechtsfilosofie en schrijver van het prachtige boek ‘Geografie van Goed en Kwaad’. Dylan hangt een flink deel van zijn boek op aan Kinnegings ideeën over hoe man en vrouw met elkaar moeten omgaan. Kinneging deed tijdens het debat weinig anders dan het verschil tussen MAN en vrouw illustreren op basis van de meest aansprekende voorbeelden uit de dagelijks groeiende berg recente wetenschappelijke onderzoeken naar de biologische en biochemische verschillen tussen man en vrouw. Het gedeelte van de hersenen dat zich met sex bezig houdt, is bij de man gemiddeld 20 keer zo groot als bij de vrouw. Ook de hoeveelheid testosteron die de man produceert is gemiddeld vele tientallen malen groter dan die van de vrouw.

De kern van de controverse is natuurlijk dat in een feministische of gefeminiseerde samenleving van mannen verwacht wordt ze hun biologische en biochemische geïnitieerde gedrag negeren en onderdrukken, terwijl het biologische en biochemische geïnitieerde gedrag van vrouwen geen strobreed in de weg wordt gelegd. De vraag is natuurlijk of het mogelijk is om biochemisch gestuurd gedrag te onderdrukken en zo ja, wat het deze mannen die hun testosteroniale gedrag voortdurend (moeten) onderdrukken, kost om dat te doen. Je hoeft geen Freudiaan te zijn om je te kunnen voorstellen dat er zich dan een onbehagen opbouwt, dat, als de vlam in de pan slaat, een destructieve uitweg kan zoeken. Relevant is ook de vraag wat het, in het verlengde daarvan, de samenleving kost. Dat het niet goed gaat met jongens op alle niveaus van het onderwijs, heeft zeer waarschijnlijk te maken met de systematische onderdrukking van het natuurlijke testosteroniale gedrag van jongens.

En ja, Dylan, als je als man laag scoort op de testosteron-meter, dan heb je hier natuurlijk niet zoveel last van.

(vervolg verslag Women Inc. hierboven)

Delen/Bookmark

‘Het is heel raar, maar feministen pleiten nooit voor een quotum voor vrouwen op de vuilniswagen. Al het smerige en gevaarlijke werk wordt bijna exclusief door mannen gedaan.’

Met deze waarheid als een Nederlandse koe, legt Marike Stellinga, economie columnist van Elsevier en schrijfster van het boek De Mythe van het Glazen Plafond, haar virtuoze vinger op de gigantische zere plek die ‘Quotum Feministen’ heet.

Opvallend element in het bullshit verhaal van Pavlov Feminist Elsbeth Etty in de NRC vind ik dat Quotum Feministen blijkbaar het gezin als grote boosdoener zien. Etty spreekt van ‘religieus geïnspireerde behoudzucht, de loodzware gezinsideologie’. Los van het feit dat deze elementen in het verhaal van Stellinga geen enkele rol spelen, dacht ik toch werkelijk dat deze elementen in het moderne politiek correcte Nederland ook nauwelijks aandacht krijgen. Plus: als gezinsvorming de grote boosdoener voor een ambitieuze feminist is, dan begint ze toch geen gezin? We leven toch in een vrij land?

Maar onze verwende Quotum Feministen, willen helemaal niet weten dat het bereiken van de top en het blijven aan de top grote offers vergt. Keuzes maken, prioriteiten stellen, daar houden Salon en en-en-en-en-stampvoet-Feministen als Etty helemaal niet van. Kijk en luister naar Nelie Kroes, een échte power feminist en je ziet dat ze geen tijd meer heeft voor een relatie, zelfs niet meer voor een privéleven. Ze is alleen maar aan het werk. Des te verbazingwekkender is het dat de échte feministen als Kroes en tweehonderd andere vrouwen die wel met hard werken de top hebben bereikt, en die dus weten wat het inhoudt en hoe het daar toegaat aan de top, zich hebben laten strikken voor de zoveelste Quotum Balon.

Hop, hop, hop, iedereen naar de top.

Delen/Bookmark