|
|
Jun
22
Jobcoman gaat het land niet redden
Gepubliceerd onder Helden van het Nihilisme, PvdA leedvermaak, Verkiezingen 2010, cartoons, leiderschap, politiek correcte hypocrisie, vrolijke (video)beelden | 1 Reactie
Pff, gelukkig. Jobcoman wil niet met het CDA regeren, zeker niet met Maxime Verhagen aan het roer. Ze zijn bij de PvdA als de dood voor hem. Dat betekent voor mij automatisch dat hij dus een HEEL goed politicus moet zijn.
Dit stukje briljante parodie heeft Koefnoen reeds in 2005 gemaakt. De Amsterdamse burgemeester werd in dat jaar door Time Magazine uitgeroepen tot een van de helden van het jaar. Sindsdien is Jobcoman geen spat veranderd. De PvdA heeft eindelijke het holle vat gevonden dat bij haar gebrek aan inhoud past.
Ik denk dat we een minderheidskabinet VVD/ CDA gaan krijgen met gedoogsteun van de PVV (en eventueel SGP). Het kan eigenlijk haast niet anders.
Update: blijkbaar blokkeert Verhagen nog steeds een rechts kabinet en dringt Rosenthal ook niet aan. De koningin wil het ook niet en Tjeenk Willink al helemaal niet. Waardoor we toch weer met Jobcoman, de stagaire uit Amsterdam opgescheept zitten. Rutte geeft ook niet duidelijk aan wat hij inhoudelijk wil met het volgende kabinet. Hij houdt zijn praatjes voor de camera aardig, maar inmiddels begint de leegte toch wel weer opvallen. Ik zie het weer helemaal gebeuren een vooruitschuifkabinet met Rutte en Cohen. Ik zie de commentaren van Wilders al weer voor me, alsof er niets veranderd is. Alle tijd…. Waar is de noodzaak? De drive?
Mar
28
Helden van het nihilisme I: Freek de Jonge
Gepubliceerd onder Helden van het Nihilisme, politiek correcte hypocrisie | 1 Reactie
Freek de Jonge legt in de HP/De Tijd van 19 maart uit waar hij anno 2010 voor staat, nu hij in zijn Delftsblauwe Mercedes door Nederland toert met zijn liedjesprogramma Van A tot Z. Geinspireerd door Obama zong hij het lied Reikhalzend Verlangen tijdens de opening van het Verkade Paviljoen in Zaandam.
Babyboomer Freek: ‘Het (lied) begint bij The Times They Are a-Changing en eindigt met de vraag ‘wat hebben we er nu eigenlijk van gebakken?’ Nou we hebben er niks van gebakken en ik denk niet dat we er ooit nog iets van zullen bakken. Dat gezegd hebbende, vind ik het wel jammer dat we van een linkse subcultuur in een rechtse subcultuur terecht zijn gekomen. Want die rechtse subcultuur is zo triest en zo negatief. Het optimisme dat we destijds hadden, heeft dan misschien wel tot niets geleid, maar je had wel een vrolijke stemming in de wereld.’
In deze quote is het tegenstrijdige en oppervlakkige nihilisme dat de linkse ’subcultuur’ van de flower power altijd heeft gekenmerkt, evident aanwezig. En het kenmerkt haar nog steeds, ook nu ze als het politiek correcte ideaal een dominante hoofdcultuur is geworden met vooral veel babyboomers aan het roer.
1- Het leidt tot niets en het zal ook tot niets leiden, maar we waren tenminste wel vrolijk en optimistisch. Het is precies deze vrolijk destructieve instelling die in de wereld van de politiek, de economie en de wetenschap de afgelopen dertig jaar alleen maar schade heeft aangericht. Het komt in de botte hoofden van onze helden van het nihilisme blijkbaar nooit op dat het juist deze schade is die bij veel mensen een gevoel van frustratie, onbehagen en woede heeft opgeroepen en dat het wegzetten van deze mensen de problemen alleen maar erger maakt.
2- Freek vindt het ‘triest en negatief’ hoe politici van de rechtse subcultuur in de tweede kamer tegenwoordig schelden. Maar hij vergeet dat het juist de idealen van de jaren zestig zijn geweest die op alle fronten autoriteit en leiderschap hebben aangetast en ondermijnd. Freek heeft in de jaren zeventig met Neerlands Hoop in Bange Dagen en met zijn shows in de jaren tachtig een flinke bijdrage geleverd aan het mondig en grof worden van de Nederlandse burger. Freek vergeet voor het gemak ook maar even dat linkse ‘intellectuelen’ en journalisten al dertig jaar lang mensen die in hun ogen ‘rechts’ zijn in verband brengen met fascisme en nazi-praktijken. De beroemdste voorbeelden zijn Marcel van Dam die Pim Fortuyn een ‘buitengewoon minderwaardig mens’ (1997) noemde en Hugo Brandt Corstius die in het ‘fatsoenlijke’ Vrij Nederland een vernietigende hetze voerde tegen de Leidse criminoloog Wouter Buikhuisen. Corstius vergeleek Buikhuisen met Glimmerveen van de Nederlandse Volksunie met termen als “hij is een kale, impotente carrièrewetenschapper”, een “verblinde vakidioot”, een “bedrieger”, een “aartsopportunist”, een “domme charlatan”.
Het is heel gek dat je toen, eind jaren zeventig, niemand hoorde klagen dat die linkse subcultuur zo keihard, triest en destructief was. Er zijn voor de linkse nihilisten blijkbaar twee soorten mensen: mensen die mogen schelden en mensen die uitgescholden mogen worden. Ik vind het ‘triest en negatief’ dat de vertegenwoordigers van het linkse nihilisme een totaal gebrek aan zelfreflectie blijken te hebben, de ‘fout’ altijd bij de ander zoeken en dus NOOIT eens toegeven dat hun eigen politiek correcte ideologie een gigantisch hol vat is geworden. En omdat de linkse nihilisten nog steeds dominant zijn in onze cultuur, hebben we in de politiek nog niet eens een BEGIN gemaakt met het analyseren van de problemen, laat staan met het zoeken naar de oplossingen. Regeren is vooruitschuiven.