boze_vrouw

De Staatkundig Gereformeerde Partij, de SGP mag van de hoge raad het passief kiesrecht niet aan vrouwen ontzeggen op basis van het VROUWENVERDRAG van de VN uit 1979. Vrouwen mogen wel lid worden van de SGP, maar worden niet op kieslijsten geplaatst en mogen geen bestuursfuncties in de partij bekleden.

Hoe het juridisch en politiek precies in elkaar zit weet ik niet – ik zou het dolgraag WILLEN weten – maar wat ik wel weet is dat ik het een FASCINERENDE GEDACHTE vind dat er een niche is in Nederland waar mannen politiek bedrijven zonder het oppervlakkige en emotionele gekakel van vrouwen erbij. Als vrouwen ergens niet tegen kunnen dan is het dat mannen bij elkaar komen, zonder dat zij er als nieuwsgierige Aagjes bij mogen zijn. Ik zag op tv beelden van een SGP bijeenkomst: strenge, serieuze, tijdloze heren in stemmig zwarte jassen met ouderwetse hoeden op en ik vond het prachtig om te zien. Overigens de twee kritische SGP-vrouwen die aan het woord kwamen, een jongere en een oudere, kwamen ook zeer stabiel over en leken mij redelijk onkwetsbaar voor de waan de dag. Een verademing.

Ik geef hier nu geen mening over de standpunten van de SGP, maar er zijn wel een aantal dingen die mij opvallen en storen aan deze uitspraak van de Hoge Raad.

1- De Europese Unie (EU) en de Verenigde Naties (VN) zijn institutionele en morele waakhonden geworden van de eenheidsworst van het politiek correcte denken. In toenemende mate bemoeien zij zich met lokale, regionale en nationale CULTURELE verschillen tussen de landen van de Europese Unie en het Westen in het algemeen. Nu is het de Nederlandse SGP die moet hangen, morgen is het het stierenvechten in Spanje. Niemand in Nederland had er echt moeite mee dat de SGP functioneerde zoals zij functioneerde. Voor wiens hemeltergende belang moet hier een COMPLETE partij zijn fundamentalistische fundamenten herzien? Hoeveel mensen gaan er nu vannacht beter slapen? En hoeveel SGP mannen en vrouwen gaan er nu in het vervolg slechter slapen? Ik zie hier niemand beter van worden, ik zie alleen maar politiek correcte destructie en afbraak aan het werk.

In toenemende mate worden we suf betutteld en murw genivelleerd door supranationale gefeminiseerde bureaucratie. Als we daarentegen kijken naar waar het in de EU werkelijk om zou moeten gaan, namelijk de financieel-economische en monetaire unie, dan blijkt er totaal geen leiderschap en daadkracht. Het nu al maanden voortdurende gestuntel met Griekenland toont aan dat de EU ook op dat gebied steeds meer een lachertje wordt.

2- Ons rechtssysteem is willekeurig geworden: De Hoge Raad is tot een andere afweging gekomen van de grondrechten die in het geding zijn dan de Raad van State. Dit rechtscollege heeft in december 2007 aangegeven dat de SGP ten volle een beroep kan doen op de godsdienstvrijheid, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vereniging.

Bovendien mannen worden openlijk en met het wetboek in de hand in het onderwijs, het bedrijfsleven en in de politiek op steeds grotere schaal zeer wezenlijk (namelijk in hun financiele bestaan) gediscrimineerd door het voortrekken van vrouwen, terwijl het discrimineren van een kleine groep SGP-vrouwen (die het voor 99,9% prima vinden) door een kleine splinterpartij verwoed vervolgd moet worden. Het is ook willekeur omdat de jurisprudentie volstrekt afhankelijk is van de aangifte en het doorzettingsvermogen van eenlingen die aankloppen bij gesubsidieerde anarchistische instanties als het Stichting Proefprocessenfonds Clara Wichmann. Dit zijn bijna altijd vrouwen en vrouwvriendelijke stichtingen. Gek is dat toch. Dit heeft weinig met een tolerante samenleving te maken, dit is de dictatuur van de aanklagende minderheid.

3- Ons rechtssysteem is tandeloos geworden. ‘De Staat is verplicht ervoor te zorgen dat de partij hun dit recht ook echt toekent. De rechter is echter niet bevoegd specifieke maatregelen voor te schrijven’, aldus ’s lands hoogste rechtscollege. De rechterlijke macht bemoeit zich met politiek, wat in strijd is met de scheiding der machten, de kern van onze parlementaire democratie, en zegt dan: we hebben geen sancties. Het is dus ook nog eens symbool-politiek. Vreselijk, wat moeten we hier nu mee? Niets dus. Ik zou zeggen: SGP gewoon lekker doorgaan met je ding doen. En dat doen ze ook.

Daly_MaryLadies and gentlemen, we got her: De vrouwelijk Hitler bestaat! Of beter, heeft bestaan. Mary Daly, filosofe, ethisch feministe, vegetariër en strijdster voor dierenrechten, is namelijk volgens dit artikel in Trouw met de kop: ‘ELKE MAN IS ER EEN TE VEEL’, op 3 januari van dit jaar overleden.

Grenzeloos bewonderd, verguisd, gevreesd.’

Hoewel de kop niet letterlijk uit de tekst van het artikel komt, noch een citaat is van Daly, is het toch altijd leuk om het woord ‘MAN’ in deze context te vervangen door jood of vrouw.

‘Elke jood is er een teveel.’ Ik denk niet dat Trouw deze kop zou hebben durven plaatsen, zonder aanhalingstekens.

Mary Daly studeerde theologie bij de jezuïeten van het Boston College in Massachussettes maar al gauw ontwikkelde zij zich tot misschien wel de meest radicale feministe ooit. Ze zag in elke godsdienst de ultieme uiting van het patriarchaat. Haar beroemdste uitspraak  staat groot onder de foto afgedrukt:

‘Gods plannen zijn vaak een ander woord voor plannen van mannen, om toe te dekken wat ontoereikend, onnozel en slecht is.’

Het is opvallend dat Daly ondanks twee radicale boeken, ‘The Church and The Second Sex’ (1967) en ‘Beyond God, the Father’ (1973) en ondanks het feit dat ze mannen de toegang tot haar colleges ontzegde (omdat anders de vrouwen zich niet veilig voelden) toch tot eind jaren negentig aan het Boston College verbonden is geweest. Dit bewijst mijns inziens dat we mannenhaat door vrouwen en discriminatie van mannen door officiële instanties, blijkbaar normaal moeten vinden.

Ik heb het nog niet gelezen, maar in haar laatste boek ‘Quintessence’ beschrijft Daly een wereld waar geen mannen meer zijn: ‘procreatie geschiedt uitsluitend nog door maagdelijke geboorte’. Holy Mary! De evidente haat voor een COMPLETE groep mensen, ongeacht de omvang van die groep (in dit geval 50% van de mensheid), ongeacht de vele verschillen tussen individuele leden van die groep, de ideologische onderbouwing van de haat en de gedachte dat die groep dus niet meer zou mogen bestaan, roepen bij mij de gedachte op aan de rassenleer van Hitler. Ook Hitler wilde door middel van Eugenetica ervoor zorgen dat alleen de juiste mensen nog geboren zouden worden.

Aanvankelijk wilde ik dit stukje de titel ‘Mevrouw van Wolde weet het beter’ meegeven, maar toen ik het uitgebreidere artikel in Trouw las, raakte ik toch gefascineerd door de gedachte dat God niet de wereld uit het niets schiep, maar dat hij de wereld uit de oersoep scheidde: de hemel van de aarde, de man van de vrouw, het goede van het kwade, het water van de aarde, het licht van de duisternis, de vogels van de dieren op de grond.

Ik begrijp wel dat de journalist van Trouw hoogleraar Ellen van Wolde een beetje onnozel neerzet want ze doet ook een paar dommige uitspraken, zoals:

„Het traditionele beeld van God de Schepper is onhoudbaar. God schiep niet.”

„Arme Knevel. Al die strijd is voor niets geweest, want God ís helemaal niet de Schepper van hemel en aarde.”

“Het is zó leuk om te zeggen: ik kom met iets, en dan te zwijgen.” (Aan Nederlandse vakgenoten heeft Van Wolde haar wereldschokkende geheim van Dan Brown-achtige proporties nog niet prijsgegeven).

Echter de etymologische nuancering van de werkwoorden ‘asa’, scheppen en ‘bara’, scheiden en vooral de plaatsing van die termen in de context van de Mesopotamische bronnen en cultuur en andere scheppingsverhalen uit het nabije Oosten, zijn interessant om meerdere redenen. Het past in mijn dialectisch opvatting van het leven. Het biedt de theoretische mogelijkheid om het Oudtestamentische scheppingsverhaal te verzoenen met de evolutietheorie van Darwin, al is de behoefte om wetenschap en religie te verzoenen, eigenlijk niet relevant. Het is in intellectueel opzicht een prikkelende exercitie en zou, ook weer theoretisch, zelfs een nieuwe inspiratiebron voor twijfelende of potentiële Christenen kunnen zijn.

Of haar hypothese waardevol is, zal afhangen van de KWALITEIT van haar analyse en de kracht en de geloofwaardigheid van het ‘scheidingsverhaal’ in de Mesopotamische religieuze cultuur. Die kwaliteit is uit deze artikelen niet te destilleren.

Van Wolde (1954) spreekt morgenmiddag haar oratie uit; sinds begin dit jaar werkt ze als hoogleraar exegese van het Oude Testament aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Ik zou graag gaan, maar ik zit in een verhuizing. Ik zit volop in een proces van scheiding van waardevol en waardeloos archiefmateriaal. Hoe belangrijk is mijn eigen traditie eigenlijk?

Op woensdag 6 februari 2008 diende Marianne Thieme, fractieleider van de Partij voor de Dieren, een motie in waarin ze een verbod eiste op de vissenkom. De goudvis zou in zo’n kom geen andere keuze hebben dan rondjes zwemmen. En dat is zielig. De Tweede Kamer vergaderde anderhalf uur over de motie, waarna die werd verworpen.

Tienermeisjesromantiek in de Tweede Kamer

Voor mij was dit een verontrustend dieptepunt in de toch al weinig florissante recente parlementaire geschiedenis. Mensen die menen te weten wat goudvissen denken en prettig vinden en die zichzelf gemachtigd voelen om namens de Nederlandse goudvissen op te treden, horen in mijn ogen niet thuis in de Tweede Kamer – het hoogste orgaan van ons land. En het verontrust mij dat parlementaire journalisten en collega-politici de Partij voor de Dieren schaapachtig gedogen of zelfs lof toezwaaien.

De combinatie van het tienermeisjesachtige mededogen met zielige diertjes en het gedogen daarvan in de Tweede Kamer toont aan dat de feminisering een nieuwe variant heeft gekregen. Vrouwelijke kernwaarden als ’gevoel’, ’mededogen’ en ’idealisme’ zijn dominant geworden in de politiek-maatschappelijke werkelijkheid.

Lees meer