Kees de Kort gisteren naar aanleiding van Basel 3.

‘Je kunt alle maatregelen vergeten is als je wereldwijd een regime instelt dat op het moment van crisis de obligatiehouders dwingt hun obligaties om te zetten in aandelen. Als dat er is, een ‘debt for equity swap’, als dat mechanisme wereldwijd geïnstalleerd wordt, hoef je voor de rest niet veel afspraken te maken, want dan ben je snel klaar. … Het feit dat men daar in Basel niet eens over praat, zegt al genoeg, de beleggers zijn er niet echt blij mee want die hebben natuurlijk liever dat andere mensen (lees: de belastingbetaler, mve) betalen voor hun problemen (lees: verliezen, mve). …

Want als het misgaat met een bank of een bedrijf moeten EERST de aandeelhouders en DAN de vreemd vermogen verschaffers (lees:obligatiehouders, mve) worden aangesproken. In die volgorde moeten problemen worden opgelost. Dat is de juiste weg, maar om deze weg wordt nog steeds heel erg zorgvuldig heen gedanst. … De beleggers bepalen toch niet wat er in de wereld gebeurt?’

En dan MISSCHIEN, HEEL MISSCHIEN, OOIT een keer de BELASTINGBETALER, maar dan alleen met een VISIE. Dit houdt in dat het niet te lang kan duren en dat er VAN TE VOREN duidelijke controleerbare doelstellingen EN een EXITSTRATEGIE worden afgesproken.

FLOPman Phoney Hayward (BP)

Gepubliceerd onder Bedrijfsleven, economie, flopman, leiderschap, MAN | Reageren uitgeschakeld

Tony Hayward3Alleen in tijden van crisis en grote uitdaging wordt de ware leider ECHT getest. Het moge duidelijk zijn dat Phoney Hayward in alle opzichten gezakt is voor zijn examen topMAN. Zijn optreden sinds het boorplatform ontplofte raakte kant nog wal. Dat het ding ontplofte en dat er (al dan niet bewust) niet goed over veiligheid is nagedacht, dat kan gebeuren. Maar hoe ga je dan met de ontstane crisis om? Dus niet zoals Phoney Hayward. Zijn uitspraak: ‘I want my life back’, says it all. Deze flapdrol, deze oliebol, heeft nooit enige tegenslag gehad, heeft nooit rekening gehouden met de mogelijkheid dat er tegenslag zou kunnen komen. Hij wilde gewoon zijn goedbetaalde CEO-baantje terug en zijn vast golfmiddag en zich zeker niet tegenover het gepeupel hoeven verantwoorden, laat staan al dan niet gemeend zijn excuses aanbieden namens BP. HIJ kon er toch niets aan doen? Alsof hij NIET de eindverantwoordelijke WAS. Veel plezier in Siberië, misschien dat ze daar een vent van je kunnen maken. Als we hier dan een regiomanager nodig hebben, dan bellen we je.

Jadi en zijn tokoDit is Jadi. Hij runt in zijn eentje de beste Indonesische toko in de wijde omgeving. Hij doet de inkoop, kookt, verkoopt, rekent af, wast af, doet de boekhouding, het onderhoud en de reparaties aan de winkel. Hij doet alles in zijn eentje en is zeven dagen in de week open, altijd aan het werk, altijd vrolijk en beleefd naar de klanten. Onlangs heeft de WINKELIERSVERENIGING (!) van het dorp besloten dat het goed zou zijn als alle winkeliers PER VIERKANTE METER belasting gaan betalen voor de reclame die op, in, binnen, buiten en rond de winkel zichtbaar is (iets zegt me dat dit een idee is dat uit Amsterdam afkomstig is). Veertien jaar geleden heeft Jadi, toen hij als trotse eigenaar met zijn toko begon, zijn GEHELE winkelruit mooi professioneel laten bedrukken. Maar nu moet hij per vierkante meter gaan betalen. Aan de gemeente, maar het meeste wordt doorgesluisd naar de winkeliersvereniging.

Jadi: ‘Dat kan aardig oplopen per jaar. Het zijn gewoon Judassen die winkeliersvereniging.’

Zoals u kunt zien is Jadi begonnen om de vierkante meters reclame te reduceren door rechtsonder op zijn raam de plastic reclame te verwijderen. U kunt de grijze lijmresten nog zien op de ruit. De vrije vogels boven zullen ook nog sneuvelen. We zijn weer hard bezig om kleine ondernemers te treiteren en het trieste is dat het in dit geval in gang gezet is door de Judassen van de eigen branchevereniging. Men beseft blijkbaar niet wat voor een aanslag dit is op de trots en de motivatie van zo’n kleine hardwerkende ondernemer als Jadi.  En dan zijn we met zijn allen telkens weer verbaasd dat er zoveel boosheid en woede bij de gewone MAN is. Dat ze zo negatief zijn en zo schelden. Foei!

Het Grote Rode Faillissement

Gepubliceerd onder Bedrijfsleven, economie, politiek, PvdA leedvermaak | Reageren uitgeschakeld

I amsterdamned logoVrijdag parkeerde ik mijn auto in de prachtige garage onder het Museumplein en de Albert Heijn in Amsterdam. Het viel me op dat de garage even goed onderhouden als leeg was. Toen ik 1 uur en 3 minuten laten terugkwam moest ik voor 2 uur betalen: 8 euro!! Het tarief is 4 euro per 57 minuten (ook al raar) en als je 58 minuten staat betaal je voor 2 ‘uur’. I Amsterdamned!

Geen wonder dat die parkeergarage leeg staat. Onze linkse hoofdstad, de stad van Yes we Cohen is nagenoeg failliet, vooral dankzij de NoordZuidlijn, en dus doen de PvdA overheidsdienaren van de stad wat PvdA overheidsdienaren het best kunnen: extra geld aftroggelen van mensen die hun geld toch al komen besteden in die stad vol vuil en kuilen. Amsterdam doet al jaren haar stinkende best om toeristen, ondernemers, cultuurbezoekers, werklui en kleine zelfstandigen ongastvrij te behandelen. Het besef dat het juist deze mensen zijn die er voor zorgen dat er uberhaupt nog geld binnenkomt in de gemeentekas en dat je dus eigenlijk de rode loper moet uitrollen voor deze mensen, is er niet, is er nooit geweest, en zal er ook nooit zijn bij onze vrienden van de rode familie. Er is een mooi oud-Hollands spreekwoord voor: men slacht de kip met de gouden eieren.

En zo nadert langzaam maar zeker het Grote Rode Faillissement. Mij zien ze in deze parkeergarage nooit meer terug.

De Vlieger in QuoteErik de Vlieger vandaag op BNR (herhaling):

‘Als je in Nederland als ondernemer mislukt ben je een looser en als je slaagt ben je een zakkenvuller.’

Erik De Vlieger was in 2004 als zakenman on top of the world (140 in de Quote 500), maar werd in januari 2005 gearresteerd op verdenking van afpersing en bedreiging. Een jaar geleden eiste het openbaar ministerie dan eindelijk 1 jaar VOORWAARDELIJK en 240 UUR TAAKSTRAF, maar De Vlieger werd vrijgesproken.  Het OM zei toen, een jaar geleden dus, dat ze waarschijnlijk in hoger beroep zou gaan, maar De Vlieger zit nog steeds te wachten op de beslissing.

Kijk dat kan dus niet. Het is heel goed mogelijk dat De Vlieger inderdaad de verkeerde vrienden had en dat hij toch schuldig is, maar het kan evengoed zijn dat hij ECHT ONschuldig is. Het punt is, het doet er niet meer toe. We leven in een rechtstaat en als de rechter iemand vrijspreekt heeft deze persoon er recht op om ook daadwerkelijk VRIJGESPROKEN te worden.  Om na de doorstane ellende ook gewoon weer een nieuwe start te maken met zijn (zakelijke) leven. Maar ons openbaar ministerie laat dus graag DE VEROORDELING als een zwaard van Damocles boven het hoofd van een verdachte hangen, ook als hij VRIJGESPROKEN is. Daarmee functioneert OM als een jaloerse echtgenote die na dat ene slippertje wel ZEGT dat ze je vergeeft, maar je in werkelijkheid altijd zal doen laten lijden voor die ene misstap.

Intussen gaat De Vlieger liever vijf keer per week naar het strand, dan dat hij zich nog uitslooft voor een land dat hem zo behandelt. Weer een Ondernemer minder in Nederland. Hij zal niet de laatste zijn.

Get Microsoft Silverlight
Ina Brouwer (oud communist, maar aardig mens trouwens, na afloop lekker met haar zitten bomen) en de andere dames in het kippenhok vinden dus dat topfuncties in de politiek en het bedrijfsleven MAKKELIJK als DUOBAAN ingevuld zouden moeten kunnen worden. Stel je voor Obama of Merkel belt met de minister van buitenlandse zaken over Uruzgan, maar dan moet de diplomaat eerst uitzoeken wie de dienstdoende wederhelft van het ministerie vandaag is. Duh. Typisch vrouwelijke deze naïeve onderschatting van zware functies en het principe van SAMEN eindverantwoordelijkheid dragen.

Lezing in Ede

- ingezonden mededeling -

De Christelijke Hogeschool in Ede nodigde mij uit voor een studiemiddag met de treffende titel ‘Carrièrebeest of Moederdier’. Anneke, docent HRM, had mijn laatste essay in Trouw gelezen en nodigde mij uit een lezing te geven over mannelijkheid en vrouwelijkheid, moederschap en vaderschap en werk en gezin.

Het was wel inspirerend. Het lukte mij denk ik wel om mijn visie op dit thema goed over te brengen en de slimme jongens en meisjes aan het denken te zetten. Het was leuk om te zien hoe de kerels (economie en recht) die rechts voor mij zaten bij de inleiding door Anneke al verwachtingsvol joelden en tijdens mijn verhaal af en toe instemmend knikten, terwijl de dames die vooral links van mij zaten (personeel en organisatie) steeds rodere koontjes kregen.

Dat u het weet, vanaf vandaag ben ik te boeken voor feesten & partijen, lezingen & workshops, coaching & conflict, lering &de vermaak. U kunt mij emailen via de knop CONTACT hierboven.

Spyker is FC Bal op het dak

Gepubliceerd onder Bedrijfsleven, economie | Reageren uitgeschakeld

Spyker

Noem het spijkers op laag water zoeken, noem mij een azijnpisser, maar mijn uitspraak van de dag is van Kees de Kort, van BNR Nieuwsradio ( woensdag 27 januari 2010, quote zit in de laatste minuten) over het feit dat het Nederlandse autobedrijf Spyker het internationale SAAB overneemt:

‘De kans op een succesvolle afloop van dit avontuur, is net zo groot als dat FC Bal op het Dak de Champions League wint.’

Ik hou van ondernemerschap, ik hou van risico’s nemen, ik hou van mensen die hun nek uitsteken, maar dit lijkt mij de spyker op zijn kop. Ik denk inderdaad dat er nogal wat mensen behoorlijk wanhopig waren.

Ik hoop dat ik ongelijk krijg. ‘Nulla tenaci invia est via’: voor de aanhouder is geen weg onbegaanbaar.