femke_sexbom

Na de ‘U kijkt zo lief’-affaire is premier Balkenende in mijn achting gestegen en is Femke Halsema definitief door de mand gevallen als factor van belang in de politiek. Volgens presentator Rick Nieman zou Halsema na afloop van het Carré lijsttrekkersdebat tegen Balkenende in het voorbij gaan gezegd hebben: ‘Ik zou u een knietje hebben gegeven.’ Wilders krijgt de verloedering van de politiek vaak in zijn schoenen geschoven, maar dit liegt er ook niet om. We hebben het hier wel over ‘de premier, godbetert’.

Halsema is voor mij vanaf vandaag hét symbool van wat er mis is met de vervrouwelijking van de politiek. Lang heb ik haar, ondanks haar groene gratuite kakpartij, het voordeel van de twijfel gegeven. In alle eerlijkheid kun je niet ontkennen dat ze over bepaalde, in Den Haag zeldzame kwaliteiten beschikt. Ze is de bekendste vrouwelijke politicus van dit moment. Ze heeft charisma, ze pakt iedereen in (zelfs, of juist Rutger van GeenStijl), maar het gaat in de politiek natuurlijk altijd om de inhoud en die is het beste te beoordelen door te kijken naar wat iemand doet. Halsema blijkt als je naar haar gedrag kijkt een schoolvoorbeeld van linkse hypocrisie, vrouwelijk emotionele tegenstrijdigheid en de nietsontziende vervolging van mannelijk testosteron.

Mevrouw Halsema is dus op straffe van geweld niet gediend van een aandoenlijk onhandige flirterige opmerking van de premier, maar zelf mag ze, zo stelde ze monter in Opzij, ‘graag het debat ontregelen met een flirt.’ Hoe zit dat mevrouw Halsema? Gelden voor vrouwen andere normen en waarden (en wetten) in Nederland dan voor mannen? Waarom mag u zelf wel wat Balkenende van u niet mag? Hetzelfde geldt natuurlijk voor Margriet van der Linden, de hoofdredactrice van Opzij: waarom publiceert u triomfantelijk kop ‘Ik mag graag het debat ontregelen met een flirt’ en eist u nu op hoge hakken excuses van de premier?

Mevrouw Halsema en collega feminist Van der Linden zijn er in geslaagd om in één dag een goed inhoudelijk, economisch lijsttrekkersdebat, dat door Rick Nieman goed geleid werd, te herleiden, of beter, vakkundig af te breken tot de bijkans eeuwig vrouwelijke emotie dat vrouwen slachtoffer zijn van Dé MAN. Huilende meisjes krijgen altijd gelijk en weg ben je met je politiek. Als zelfs Halsema, die op zich een zakelijke en redelijke stijl van politiek bedrijven LIJKT te hebben, bij welk politiek onderwerp of gelegenheid dan ook een rode waas voor haar ogen krijgt als een man zijn testosteron laat spreken (terwijl ze het zelf wel mag laten spreken) en ONMIDDELIJK in de slachtofferrol duikt, hoe kunnen we dan nog politiek bedrijven en het over het landsbelang hebben? Als er alleen vrouwen in de Tweede Kamer zitten? Is dat het doel?

Mevrouw Halsema moest na de vorige verkiezingscampagne ‘nodig op vakantie’ en dus deed ze even niet mee in de formatiebesprekingen. Ze liep weg voor regeringsverantwoordelijkheid ondanks haar hoop op een linkse lente. Nu beweert ze heel stoer dat ze WEL klaar is om te regeren, maar toen diezelfde Mariëlle Tweebeeke haar de keuze gaf tussen een links kabinet Cohen ZONDER GroenLinks of een rechts kabinet Rutte MET GroenLinks aarzelde ze maar kort: een links kabinet ZONDER GroenLinks. En dit is dan de bekendste en beste vrouwelijke politicus die we hebben. Weet wat je stemt!

UPDATE:

Ah, nee nu is het duidelijk: volgens mevrouw Halsema ‘was het een grapje.’ ‘Ironie is een gevaarlijk stijlkenmerk’ en ‘dan krijg je allemaal LOODZWARE Haagse journalisten (lees: Rick Nieman), die het vervolgens doodernstig nemen.’ Het moge duidelijk zijn, politiek is niet zo doodernstig voor mevrouw Halsema. Dit betekent dat we er, volgens mevrouw Halsema, allemaal lekker op los mogen flirten en dat het loket ‘ongewenste intimiteiten’ van de commissie gelijke behandeling per vandaag mogen opheffen. Of mevrouw Halsema LIEGT, of we hebben groot nieuws. Oordeelt u zelf: filmpje! (fragment op: 3.25)

Recentelijk was ik te gast in het programma ‘1op1’ van Het Gesprek (uitzending zondag 23 mei 2010).
Ik heb ongeveer een uur zitten praten met Roos Wouters, schrijfster van het boek ‘Fuck, ik ben een feminist.’ We wisten van te voren niet wie de andere gast zou zijn. Het Gesprek heeft ons tot op de laatste minuut uit elkaar gehouden. We kenden elkaar van de eerste keer bij Rondom 10. In dit programma heb je de tijd om visies en inzichten uitgebreider aan te horen of te etaleren. Het was een prettig gesprek.

Deze uitzending wordt de komende dagen op de zender Het Gesprek herhaald:
Vanmiddag, woensdag 26 mei 16.30
donderdag 27 mei 13.15
vrijdag 28 mei 12.45
zaterdag 29 mei 11.45 en 19.30

Myrthe op haar zolderkamer in de NRCWat een eer! Een heuse angstaanvalcolumn in de Opzij van mei van Myrthe Hilkens (p11).

Nadat ze mij eerst keurig inleidt als schrijver van het boek MAN en eigenaar van deze weblog en de kern van mijn betoog beschrijft, brandt de lieftallige furie los:

‘De Van Eekeren-achtigen verspreiden zich als een vervuilende olievlek over de wereld.’

Vervolgens legt ze de link met de opkomst van het fenomeen mancave, een verbouwde kelder of garage waarin ‘bebaarde of bierbuikdragende cavemen een mannenparadijs scheppen inclusief biljarttafel, dartboard, koelkast en flatscreen… Weg van de feminiserende buitenwereld waar ook Van Eekeren een kriebelzak van krijgt’. Ik vind de omschrijving ‘kriebelzak’ een beetje raar, maar verder kan ik heel goed begrijpen dat steeds meer mannen het nog langer vertikken om naast hun vrouw en de geschoren poedel op de bordeauxrode bank op zolder te kijken naar programma’s als ‘Help, mijn MAN is klusser’ of ‘Help, mijn MAN heeft een hobby’ of talkshows waarin de Maria Mosterd-achtigen alle ruimte krijgen om hun volstrekt verzonnen ik-ben-slachtoffer-van-een-man-verhaal tot bestseller-hoogte op te stuwen. Geef mij inderdaad maar een goede voetbalwedstrijd met testosteronkoning Louis van Gaal, een uitzending van Voetbal International of Discovery Channel. Ik begrijp niet wat hier mis mee is? Waarom zouden mannen niet hun eigen liefhebberijen, hobby’s en smaak mogen hebben? Leven we dan niet meer in een vrije wereld? Dit kan alleen maar een probleem zijn als vrouwen vinden dat mannen eigenlijk vrouwen moeten zijn. Dat mannen moeten denken als vrouwen en dezelfde dingen leuk moeten vinden als vrouwen.

Maar het punt is dat deze weblog helemaal niet gaat over hoe mensen hun privé-leven moeten inrichten. Deze weblog gaat over de vraag hoe we de buitenwereld van de wetenschap, politiek en economie moeten inrichten. Ik pleit voor hernieuwde focus in de buitenwereld op de mannelijke waarden rationaliteit, realisme, competitie, grenzen stellen, eigen kracht en verantwoordelijkheid, moed en moraal omdat de focus van de afgelopen decennia op vrouwelijke tegenwaarden emotionaliteit, idealisme, gelijkheid, open einde, kwetsbaarheid, angst en liberalisme overduidelijk niet blijkt te werken. Noem mij één gebied in het politiek-maatschappelijke veld waar het beter gaat dan tien jaar geleden! De wijdverbreide stilstand in het Westen is inmiddels omgeslagen in onheilspellende achteruitgang. De financiële wereldeconomie is een irrationeel piramidespel geworden waarin we in elke nieuwe crisis steeds weer GEEN keuze blijken te hebben. Vooruit met de geit, God zegene de greep.

Hoe dan ook als je als man pleit voor meer aandacht voor mannelijke waarden of gewoon van typische mannendingen houdt, dan ben je volgens de Myrthe Hilkens-achtigen (en dat zijn zeker niet alleen vrouwen) ‘EEN VERVUILENDE OLIEVLEK’. Hilkens levert in haar column het bewijs dat hedendaagse feministen typisch mannelijk gedrag en mannelijke waarden verafschuwen en dat ze vinden dat mannen eigenlijk vrouwen moeten zijn. Het goede nieuws is dat de-zoveelste-golf feministen in beginnen te zien dat het domweg negeren van mannelijkheid niet langer mogelijk is en dat het tij aan het keren is. Ik ben blij met dit stukje van Hilkens, niet omdat ik denk dat de angst voor mannelijkheid een einddoel is, maar omdat het hopelijk een stap is op weg naar de hernieuwde vruchtbare dialectiek tussen het mannelijke en het vrouwelijke. Ooit noemden we dat LIEFDE.

Jadi en zijn tokoDit is Jadi. Hij runt in zijn eentje de beste Indonesische toko in de wijde omgeving. Hij doet de inkoop, kookt, verkoopt, rekent af, wast af, doet de boekhouding, het onderhoud en de reparaties aan de winkel. Hij doet alles in zijn eentje en is zeven dagen in de week open, altijd aan het werk, altijd vrolijk en beleefd naar de klanten. Onlangs heeft de WINKELIERSVERENIGING (!) van het dorp besloten dat het goed zou zijn als alle winkeliers PER VIERKANTE METER belasting gaan betalen voor de reclame die op, in, binnen, buiten en rond de winkel zichtbaar is (iets zegt me dat dit een idee is dat uit Amsterdam afkomstig is). Veertien jaar geleden heeft Jadi, toen hij als trotse eigenaar met zijn toko begon, zijn GEHELE winkelruit mooi professioneel laten bedrukken. Maar nu moet hij per vierkante meter gaan betalen. Aan de gemeente, maar het meeste wordt doorgesluisd naar de winkeliersvereniging.

Jadi: ‘Dat kan aardig oplopen per jaar. Het zijn gewoon Judassen die winkeliersvereniging.’

Zoals u kunt zien is Jadi begonnen om de vierkante meters reclame te reduceren door rechtsonder op zijn raam de plastic reclame te verwijderen. U kunt de grijze lijmresten nog zien op de ruit. De vrije vogels boven zullen ook nog sneuvelen. We zijn weer hard bezig om kleine ondernemers te treiteren en het trieste is dat het in dit geval in gang gezet is door de Judassen van de eigen branchevereniging. Men beseft blijkbaar niet wat voor een aanslag dit is op de trots en de motivatie van zo’n kleine hardwerkende ondernemer als Jadi.  En dan zijn we met zijn allen telkens weer verbaasd dat er zoveel boosheid en woede bij de gewone MAN is. Dat ze zo negatief zijn en zo schelden. Foei!

Muiter BrinkmanNatuurlijk is de hele politiek correcte goegemeente het er weer over eens dat Hero Brinkman gelijk heeft dat hij het ultieme jaren zestig punt van de democratisering van de democratie zo vlak voor de verkiezing aan de orde stelt. Hoewel, de hele goegemeente? Nee, gelukkig zijn er in obscure uithoeken van het land nog wel mensen die zelfstandig blijven nadenken. Trouw noteert zowaar de mening van Jef Burger van Leefbaar Pijnacker-Nootdorp:

‘We leven niet in een democratie, maar in een particratie. Kiezers stemmen niet op een vertegenwoordiger, maar op een partij. Leden hebben vaak veel te zeggen in zo’n partij en hebben niet zelden een eigen agenda. Dat leidt dan weer tot ruzie en afsplitsingen.’

Marcel Boogers, bestuurskundige aan de Universtiteit van Tilburg, is het hier mee eens. Hij vindt het voorstel van Brinkman ‘oude politiek’. ‘De klassieke structuur met leden is op zijn retour, kijk maar naar de al jaren dalende ledenaantallen van de politieke partijen.’

Het is natuurlijk volkomen duidelijk dat de gevestigde partijen de laatste tien jaar structureel achter de feiten aanlopen, geen duidelijk verhaal meer hebben en steeds minder in staat zijn om kwaliteit onder hun vertegenwoordigers te mobiliseren. De kritiek op het niveau van de Tweede Kamer neemt dagelijks toe. Het is natuurlijk juist de ‘demokratiese ledenstructuur’ en de zogenaamde participatie van de burger die ons de grijze genivelleerde middelmaat en vergadercultuur heeft gebracht. In ons politieke systeem wordt de dienst uitgemaakt door cliëntelisten die het maatschappelijk middenveld op hun wenken bedienen omdat zij degenen zijn die met subsidiegeld de langste adem hebben in die nationale hobby die lobbyen en vergaderen heet. Het veel geroemde poldermodel is het vlees geworden gebrek aan visie en leiderschap in dit land.

Alle voorstanders van Hero hebben natuurlijk een enorm pak boter op het hoofd. Als eerste Hero zelf: dit is natuurlijk gewoon een ordinaire couppoging van iemand die, na een publieke terechtwijzing van zijn leider, niet kan wachten om de tent over te nemen. Op zich is er niets mis mee dat een leider af en toe uitgedaagd wordt en getest wordt door een ander dominant mannetje, maar niet zo vlak voor de verkiezingen, op een moment dat de PVV aan het zakken is in de peilingen en problemen heeft gehad met de lijst. Het is een doodzonde en dus VERRAAD om dit in het openbaar te doen. Als er al meer democratie in de partij komt, zal Hero niet de opvolger van Wilders worden. Juist hij niet. Partijdemocratie in de persoon van Hero is het paard van Troje, het begin van het einde. De voorstanders van meer democratie weten natuurlijk heel goed dat ruzie slecht is voor de PVV én ze weten dat juist de absolute macht van Wilders in de partij het geheim achter het succes van de partij is omdat het Wilders en zijn partij de mogelijkheid biedt om een duidelijk verhaal te houden, iets waar ze zelf al tientallen jaren niet meer toe in staat zijn.

Politiek hoort te beginnen bij een verhaal, een visie en niet bij de leden. Geert, wees een MAN, een leider en hou vast aan het verhaal dat je met bloed, zweet en tranen hebt bevochten en waar je dagelijks je leven voor waagt. Sta standvastig voor de groep die zich om JOUW VERHAAL heeft verzameld en doe wat nodig is om deze laffe aanval in de rug af te slaan.