Politiepet wordt muts

Gepubliceerd onder feminisering, justitie, politie | Reageren uitgeschakeld

De SP van Agnes Kant heeft een onderzoek laten uitvoeren onder 8500 politieagenten in Nederland en mocht daar gisteren in Nova een fijn debatje aan wijden met Leon Kuijs de voorzitter van de raad van hoofdcommissarissen. De resultaten, zowel van het onderzoek, als het debatje zijn even verbijsterend als pijnlijk.

Het onderzoek.

91% van de agenten vindt dat de politiek, en 66% vindt dat de korpsleiding te weinig weet van wat er speelt op de werkvloer. Kern van het probleem is dat de gemiddelde agent weer de ouderwetse oom agent wil zijn die de mensen in de buurt concreet helpt en kent, maar daar de kans niet voor krijgt door toenemende bureaucratie en vooral door de verplichte quota om bonnen te schrijven. Het zorgt ervoor dat bijna 40% van de agenten twijfelt of ze nog wel lang bij de politie willen blijven werken. En nou mag u van mij helemaal zelf inschatten welk type agent tot die 40% hoort die zich steeds minder thuis voelt bij de politie: de ouderwetse autoritaire diender uitgerust met een stevig karakter en een goede ‘schop onder je kont’ in zijn benen of de nieuwerwetse overlegmuts die graag bonnen uitdeelt en proces verbaaltjes typt achter haar/zijn bureau? Met andere woorden het is ook duidelijk welke soort agent de komende tijd nog meer het gezicht van de politie zal bepalen. Wat dat betreft sprak het optreden van de twee vertegenwoordigers van de politie in de uitzending van Nova boekdelen.

Nova debat en reportage.

Frank Giltay, een stoere en zelfverzekerde kerel van de samenwerkende ondernemingsraden van de politiecorpsen: “Op het moment dat de politie door het landelijk overleg wordt aangestuurd op harde cijfers, en dan heb ik het over bonnen schrijven en het aanleveren van verdachten aan het Openbaar Ministerie, dan gaat dat tenminste ten koste van het contact dat de politie heeft met de burgers die hij graag wil helpen. Op het moment dat je wegloopt uit de buurt, krijg je minder begrip. Terecht gaat de burger zeggen: in de wijk zie ik ze niet meer, maar als ik 2 km te hard rijd, dan krijg ik een bekeuring.” Viola, I rest my case, een belangrijke agent zegt het zelf.

Nee dan Leon Kuijs, voorzitter van de raad van hoofdcommissarissen, dus de belangrijkste politieagent van Nederland. Hoewel het debat verre van fel was, had ik het gevoel dat hij ieder moment in huilen kon uitbarsten, onder de uitroep: ‘ik weet het ook niet meer!!!’ Ik heb erg mijn best gedaan, maar ik bleef een man zien die bloednerveus en doodsbang was voor de onervaren presentator van Nova en een rustige Agens Kant, die sinds haar laatste agressieve publieke optreden na de Europese verkiezingen retalin heeft voorgeschreven gekregen. “Wij moeten zo’n beetje heel Nederland informeren op het moment dat we iemand aanhouden, jankte hij, opdat de hulpverleners, het bestuur en het openbaar ministerie hun werk kunnen doen.” Doe er dan wat aan, vergadermuts! Sla met je vuist op tafel. DOE IETS!

Het zal niet gebeuren deze Leon Kuijs is het prototype van de gefeminiseerde flopman, zonder leiderschapkwaliteiten, zonder analytisch vermogen, zonder het vermogen om prioriteiten te kunnen stellen. En als zo’n watje zo ver gekomen is, dan voorspelt dat niet veel goeds voor de nabije toekomst.

Sommige beelden hebben geen tekst nodig.