Kreeg dit linkje van mijn Franse vriend Jeff en hoewel hier de muziek op een manipulatieve (want het is vet geregisseerd) manier misbruikt wordt voor het ideaal van de multiculturele wereldsamenleving, wil ik het toch graag met jullie, die drie mensen die mijn blog bezoeken, delen. Het pakt je en dat is altijd goed.

Je moet even door het gedraai heen lezen, maar het staat er toch echt in de Volkskrant van gisteren: uit een anonieme enquête onder de Volkskrant Top 200 van meest invloedrijke Nederlanders blijkt dat ‘de ervaringen met vrouwen in de top aanzienlijk slechter zijn dan verwacht’. En: ‘Dit leidt er volgens het onderzoek toe dat zowel manlijke als vrouwelijke bestuurders terughoudend worden in het benoemen van nieuwe topvrouwen.’ Het staat er echt, in de Volkskrant, ik heb het niet verzonnen!

Wat er niet staat, maar wat voor mij al tien jaar lang zo klaar is als een klontje: positieve discriminatie (PD) is een contradictio in terminis én het WERKT AVERECHTS. Het selecteren op andere kenmerken dan de geschiktheid voor de functie (= dus discriminatie en is in onze wet strafbaar) leidt op langere termijn tot afname van de gemiddelde kwaliteit. Iedere baas wil gewoon de beste persoon die hij of zij kan krijgen voor een vacature ongeacht of het een man of een vrouw is en zo hoort het ook. Zo snel mogelijk afschaffen die onzin. PD en gebrek aan ambitie kunnen we ons niet meer permitteren.

Verder is het wel grappig om te zien hoe de koppenmakers en de dames die het artikel in de Volkskrant hebben geschreven zich in bochten wringen om toch maar weer de man de schuld te geven met koppen als: ‘Vrouwen in de top: net mannen’ en ‘Topvrouw past zich aan, fout’. Het meest bont maakt ‘onafhankelijk’ onderzoeker Mildred Hofkes, van het Bureau Hofkes reputatiemanagement, die de enquête eigenhandig lijkt te hebben gedaan (altijd leuk invloedrijke mensen interviewen). In het volstrekt subjectieve persbericht ‘Topvrouwen zijn te masculien’, voert zij zichzelf ten tonele als iemand die ook meteen de oplossing weet: ‘Volgens Hofkes is een herinrichting van de bestuurlijke top de enige manier om de starheid van het systeem en daarmee de het glazen plafond te doorbreken.’ Lekker realistisch: als er niet genoeg vrouwen geschikt of beschikbaar zijn voor de top, moet de top maar geschikt gemaakt worden (lees minder veeleisend) voor vrouwen. ‘Alleen zo is er plaats voor toenemend vrouwelijke leiderschap aan de top, waar gezien de kredietcrisis steeds meer behoefte aan is.’ Briljant. Ik zou haast zeggen alleen een vrouw kan zoiets verzinnen. Volgens mij heette het gedwongen aanpassen van ‘het systeem’ van de vrije markt vroeger gewoon communisme, tegenwoordig heet het nationalisering. Ik denk dat Woutertje Bos, kampioen vrouwelijke ministers (Vogelaar is weg en de sterren van Cramer en Ter Horst staan niet echt te schitteren) wel openstaat voor de suggestie van Hofkes.

Het lijkt me inderdaad een goed idee dat we midden in de crisis NOG MINDER EISEN gaan stellen aan onze topmensen. Volgens mij toont het anonieme onderzoek onder invloedrijke Nederlanders nu juist keihard aan dat PD niet werkt. Hoe dan ook, de Volkskrant boft maar: je vraagt een enquête en je krijgt de subjectieve en volkomen uit de lucht gegrepen oplossing van het probleem er meteen bij. Twee voor de prijs van één. Vanavond zet Hofkes nog even haar boekhoudpet op, glaasje rode wijn erbij, kat op schoot, en dan een lekkere handgeschreven nota schrijven die natuurlijk, zoals het een topvrouw betaamt, niet te hoog zal zijn, want dat graaien, dat is maar eng mannelijk. En wie weet belt Woutertje wel om haar minister van nationalisatie te maken. Of misschien belt die CEO van die foute multinational wel. Hij klonk best spannend, het klikte wel, volgens mij.

Miljarden voor Gaza?

Gepubliceerd onder wereldpolitiek | Reageren uitgeschakeld

BNR meldt dat er op de Gazaconferentie in Egypte al 3 miljard dollar is toegezegd door 70 landen van de VN en Europa voor de wederopbouw van Gaza. Er staat niet bij wie wat bijdraagt en ik denk en hoop dat er achter de schermen nog van alles gebeurt, maar dit soort berichten verbazen mij altijd. Ook als het een tussenstand is. Ik begrijp heel goed dat wederopbouw, sinds de Marshall Hulp aan het naoorlogse Duitsland, een strategie is juist om herhaling van oorlog te voorkomen, maar dat betekent toch niet dat we gedachtenloos, zonder rationele overwegingen en realistische inschattingen geld sturen naar een gebied dat door terroristen wordt geleid? ‘Uitgangspunt is onder meer dat Hamas de hulp niet onderschept en er niet van kan profiteren.’ Maar Hamas is de baas in Gaza! En niet zomaar de baas, ze voeren een dictatoriaal bewind en schuwen niet om hun eigen burgers te liquideren. Dus hoe denken onze wijze Europese en VN leiders dat Gaza herbouwd kan worden worden ZONDER dat Hamas ervan profiteert? Bovendien hebben wij al meerdere malen geprobeerd om bijvoorbeeld de haven van Gaza te herbouwen, maar die is al twee keer gebombardeerd. Hoelang wil je doorgaan met deze open einde regeling? Waarom willen we niet zien dat dit niet werkt? Kijk nu eens gewoon naar de feiten, de oorzaken en gevolgen. Tuurlijk vrede is het doel, de meeste mensen in Gaza willen, net als iedereen gewoon rust en vrede en ‘s avonds na een dag hard werken in de late avondzon paraderen op het strand. En Europa heeft laten zien daar miljarden voor over te hebben. Maar onze aanpak heeft niet gewerkt. Hoe vaak moet het nou nog mis gaan?  Wanneer gaan onze beleidsmakers nu eens uit van de realiteit in plaats van de droom?

Het stukje van BNR meldt dan ook nog dat de nederzettingenpolitiek van Israël ‘het grootste struikelblok’ is voor de weg naar vrede. Het struikelblok is dus niet dat ‘Hamas in haar Handvest meldt expliciet te streven naar de vernietiging van de staat Israël’ en ook niet dat ‘Hamas net als de Islamitische Jihad en de Libanese Hezbollah, gebruik maken van islamitische theologie om mensen aan te moedigen tegen de Israëlische bezetting te strijden.’

Bovendien vergeet de opsteller van het stukje te vermelden dat Israël alle nederzettingen in Gaza heeft verlaten. Er zijn alleen nog nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever. En daar is al een tijdje geen oorlog meer geweest. Gek hè.