Op de dag dat bekend wordt dat General Motors (GM) 4 miljard dollar EXTRA steun krijgt, BOVENOP de 17,4 miljard die ze samen met Chrysler al hadden gekregen, wordt ook bekend dat Nederlandse ‘banken even geen brood meer zien’ in grote duurzame projecten.

“Het vlaggeschip onder de Nederlandse duurzame energiebedrijven, Econcern, zit in de problemen. Het bedrijf moet voor honderden miljoenen euro’s aan projecten als windparken in de ijskast zetten omdat banken op hun geld blijven zitten”, aldus bestuursvoorzitter Ad van Wijk van Econcern in Trouw.

Dus denkt u even hardop met mij mee: daar waar vermolmde, al jaren falende industrie van sterk verouderde energievretende auto’s in de VS GESTEUND moet worden door Obama, weigeren de banken in Nederland die eerder al door Woutertje Bos VET gesteund zijn met ONS belastinggeld, de ontwikkeling van duurzame economie te steunen.

Of nog duidelijker: het groenlinkse, politiek correcte geweten dat ons, onder leiding van beroepshypocriet AL Gore, al jaren lang lastig valt met hun klimaathysterie, laat de EERSTE BESTE KANS om WERKELIJK IETS TE DOEN aan de CO2 uitstoot, ZONDER PARDON VOORBIJ GAAN! Het feest van Bos en Obama is dus het feest van de gemiste kansen. Waar is Al Gore? Waar zijn de vertegenwoordigers van het IPCC?

Het lijkt me nu wel duidelijk dat politiek correcte idealisten niet aan de knoppen moeten zitten, omdat ze niet eens de daad bij het woord WILLEN voegen. IJdele paniekzaaiers zonder ballen. Mutsen. Ik ben nu zover dat ik denk dat het beter is om zelfs de banken failliet te laten gaan en al dat overheidsgeld gewoon direct in duurzame bedrijvigheid te investeren.

No shit.  Joaquin Phoenix heeft zijn baard laten staan en doet het voortaan allemaal een beetje anders. A man’s got to do what a man’s got to do.

Terwijl ondernemers, werkverschaffers, werkers, beleidsmakers, doeners en aanpakkers, mannen en vrouwen, vorig weekeinde daadkrachtig, creatief en positief de economische crisis probeerden te bezweren met reële en duidelijke plannen in de reële wereld, vond afgelopen maandag het Godinnenspektakel plaats in het Zonnehuis in Amsterdam Noord. Hier probeerde een clubje navelstarende vrouwen de ‘derde feministische golf’ over ons af te roepen, met een vaag en tegenstrijdig verhaal. In de eerste alinea van hun site zijn de godinnen TEGEN ‘het patriarchale erfgoed waarin ‘vrouwelijkheid’ en ‘mannelijkheid’ twee strikt gescheiden werelden zijn’ en in de tweede alinea willen zij ‘aandacht vragen voor de noodzaak voor de gelijke waardering van vrouwelijkheid en vrouwelijke waarden.’ Kunt u het nog volgen? Ik niet. Ik vermoed dat ze willen zeggen laat ons vrouwen toch lekker vrouwen en moeder zijn als we dat willen, maar dat durven ze niet hardop te zeggen.

Dat verklaart wel waarom echte feministen niets van dit Godinnenspektakel moesten hebben en de 3e feministische golf al weer niet van de grond is gekomen.

Het is crisis. Steeds meer raderen van de (inter) nationale economie komen krakend tot stilstand. De werkeloosheid neemt snel toe, de overheidsbegroting loopt uit de hand. Het wordt steeds duidelijker dat de oplossingen en de vernieuwingen, in tegenstelling tot wat Bos en Obama ons willen doen geloven, niet van boven, niet van de overheid moeten komen, maar van onderen, van het werkveld van de economie, de energie van de ondernemers en de werkers.

Een mooi voorbeeld van dit inzicht is het initiatief van Herman Kaiser, burgemeester van Doetinchem en voorzitter van de regio Achterhoek, om de economie in de Achterhoek uit het slop te trekken via een Green Deal. Afgelopen zaterdag bracht hij in een fabriekshal 200 regionale bestuurders van gemeente, vakbonden en het bedrijfsleven bij elkaar aan de kroegtafel om gezamenlijk te brainstormen over manieren om de economie weer op gang te brengen via duurzame en groene innovatie.

Volgens de altijd sombere Pauline Broekema van het NOS journaal was de stemming in de fabriekshal ‘op het blije af’. Logisch: ondernemers zijn, itt uitgebluste journalisten, optimisten die van uitdagingen houden, mannen en vrouwen die opbloeien als hun energie gewaardeerd wordt. Maar dan moeten ze wel de ruimte krijgen om met hun energie iets te doen. Een jonge aannemer klaagt dat ‘twee man en een kikker’ een project van drie miljoen kunnen tegenhouden. Een ander: ‘er zou, net als bij de aanleg van nieuwe wegen, een noodwet moeten komen voor de (groene) woningbouw, waardoor het niet meer mogelijk is dat je tien, twintig keer HETZELFDE BEZWAAR kan maken.’ Het oneindige mededogen met iedere individuele boomkikker en iedere individuele gekwetste buurman of gesubsidieerde beroepsbezwaarmaker heeft onze economie natuurlijk al lang improductief, traag en inefficiënt gemaakt. Het geld wordt al jaren niet meer verdiend, maar geleend. Maar nu dat krediet er niet meer is, zullen we toch echt ondernemers (werkverschaffers, initiatiefnemers) en werkers (doeners, belastingbetalers) weer de ruimte moeten geven. ‘Ondernemers lopen vast in regels’ en ‘worden van het kastje naar de muur gestuurd.’ „Die regels gaan we zo snel mogelijk veranderen”, aldus Kaiser in Trouw. „Het besef moet groeien dat een groene toekomst van ons allemaal is. Niet langer een nicheproduct van de linkse partijen. Het Achterhoeks Centrum voor Technologie (ACT) heeft de afgelopen jaren in de regio laten zien dat innovatie en duurzaamheid economisch vruchten afwerpt. De bereidheid tot investeren in innovatie is daarmee gegroeid.”

Dit kan alleen lukken als de politiek en de beleidsmakers op korte termijn prioriteiten durven stellen. We zullen de ontwikkeling van een duurzame ECONOMIE (technologie, producten, biologische landbouw) boven de ontwikkeling van een groene ECOLOGIE (Nederland als één gezellig opvangcentrum voor zielige mensjes en diertjes en kwetsbare vogelnestjes). Met andere woorden we zullen voor de korte termijn moeten durven kiezen voor manlijk groen ten koste van vrouwelijk groen.

Aan de hand van het prozaïsche fenomeen ‘files’ schetst de filosoof de dialectische paradox dat onze Westerse wens om ‘snel en efficiënt vooruit te gaan’ in zijn tegendeel, namelijk ‘stilstand’ kan omslaan. Ik ben het hier roerend mee eens en er zijn vele andere voorbeelden te noemen: bijvoorbeeld onze wens om via telecommunicatie altijd en overal bereikbaar te zijn, leidt er toe dat we steeds minder werkelijk, fysiek, menselijk, empathisch ‘contact’ hebben. “Snelheid egaliseert, waardoor er veel verloren gaat.”

Traagheid werd in de moraal van de middeleeuwen en de kerkvader Augsutinus geassocieerd met domheid, lethargie en gebrek aan ambitie, maar bij Plato, Socrates en Ludwig Wittgenstein daarentegen met wijsheid, inspiratie en inzicht.