Geweld en democratie III

Gepubliceerd onder politiek, wereldpolitiek | Reageren uitgeschakeld

Tja, Griekenland is natuurlijk niet de enige zwakke democratie in Europa. De uitbreiding van het anarchistische geweld naar andere West-Europese landen zoals Spanje, Denemarken, Frankrijk, Italië komt niet als een verrassing. In eigen land had de betoging tegen de Miljonair Fair een redelijk ludiek karakter. Het valt me op hoe effectief en slim de internationale anarchisten hun omkering-van-oorzaak-en-gevolg-propaganda bedrijven: ’16 jarige jongen vermoord door de staat’ en de media, ook De Pers, blijft maar herhalen dat de rellen zijn uitgebroken ‘naar aanleiding van de dood van een tiener’. Nee, het geweld van de rellen is de oorzaak van de dood van de ‘tiener’. Zonder rellen was deze jongen niet dood geweest. Als deze ‘tiener’ gewoon lekker bij moeder op de bank was blijven zitten met een kopje thee en een kaakje, zoals het ‘tieners’ betaamt, dan had hij gewoon nog geleefd. De politieagenten hebben geschoten terwijl de molotov cocktails, die net zo dodelijk zijn als vuurwapens, hen om de oren vlogen.

Het zijn nu ook ineens niet meer ‘molotov cocktails’, maar ‘flessen’ waarmee gegooid wordt. Intussen wordt de immense schade in Athene van met ‘flesssen’ bekogelde zwartgeblakerde panden opgenomen.

Aan de pomp

Gepubliceerd onder economie | Reageren uitgeschakeld

Op 5 december voelde het voltanken van onze auto als een cadeautje van Sinterklaas: een liter diesel koste aan de pomp net iets minder dan één euro: 0,999 eurocent. 56 liter = 56 euro. Daarom rij je diesel! Daarom betaal je je blauw aan wegenbelasting. Het is niet alleen de besparing die mij blij maakt. Ook het feit dat de markt weer ouderwets zijn werk lijkt te doen, stemt mij gelukkig. De laatste tijd twijfelde ik er steeds vaker aan of de ‘vrije markt’ nog wel een ‘vrije’ markt was.

Het goede nieuws is dat benzineprijs waarschijnlijk nog wel een tijd laag zal blijven.

Geweld en democratie II

Gepubliceerd onder politiek, wereldpolitiek | Reageren uitgeschakeld

6e dag van de democratische crisis in Griekenland: scholieren gooien stenen en molotovcocktails (brandbommen!) naar politiebureau’s, winkels worden geplunderd. Naar mijn idee is het een wonder dat er maar één dode is gevallen door een waarschijnlijk afgeketste kogel. Dit is DANKZIJ de beheersing van de politie en ONDANKS het optreden van de ‘betogers’. Griekenland is dus verre van een politiestaat zoals er gisteren geroepen werd door 200 Nederlandse Grieken bij de ambassade van Griekenland. Je komt tegenwoordig steeds vaker van dit soort volstrekt onlogische, tegenstrijdige OMKERING VAN DE FEITEN tegen. In een politiestaat is dit nu juist per definitie onmogelijk. Ook wordt nog steeds de dood van de 15 jarige jongen als ‘oorzaak’ opgevoerd, terwijl er op grote schaal brandbommen worden gegooid en er aan beide zijden al dertig gewonden zijn. Rellen blijken al heel lang ‘normaal’ te zijn in Griekenland en de onvrede is er ook al heel lang. Misschien kan de politie de relschoppers beter maar helemaal hun gang laten gaan. Ben benieuwd hoelang de sympathie voor de oproerkraaiers dan aanhoudt.

Inmiddels begint ook Trouw meer genuanceerde berichten te plaatsen. Een vrouw in Athene: ‘In de binnenstad hebben de relschoppers zelfs geprobeerd oude, klassieke gebouwen te vernielen. Nou, dan vraag ik je.’

Geweld en democratie

Gepubliceerd onder politiek, wereldpolitiek | Reageren uitgeschakeld

Opvallend hoe geweld en destructie in Griekenland, bijvoorbeeld op de voorpagina van Trouw van 9 december, min of meer worden vergoelijkt door het te ‘herleiden tot frustratie’ over de ‘groeiende  kloof tussen arm en rijk’, en jongeren die door ‘nepotisme en vriendjespolitiek’ ‘aan de kant staan’. Ik voel mij ook gefrustreerd omdat ik door nepotisme en vriendjespolitiek ‘aan de kant sta’, mag ik dan ook geweld gebruiken? Ik dacht dat we met zijn allen altijd tegen dat verschrikkelijke mannelijke oorlogsgeweld waren?

In een parlementaire democratie is geweld PER DEFINITIE uit den boze omdat het iedereen vrij staat om een partij of een beweging op te richten die voor misstanden of achtergestelde belangen opkomt. We zijn met zijn allen in Europa inmiddels volwassen genoeg om redelijke eisen in ons systeem te verwerken. Als de situatie in Griekenland dan ook iets aantoont dan is het de zwakte van de Griekse democratie om haar gelegitimeerde macht uit te oefenen. De Griekse overheid en de politie worden in hun macht bedreigd en zouden in deze machtsstrijd domweg de doelstelling moeten hebben om deze strijd, namens de gekozen volksvertegenwoordiging én de Griekse huizen-, winkel- en autobezitters te winnen, door AL dat te doen wat nodig is. De democratische macht wordt uitgedaagd door internationaal georganiseerde anarchistische oproerkraaiers die gefrustreerde studenten opjutten op de universiteiten, waar het de politie om ‘historische redenen’ wettelijk verboden is om te komen. Een gekozen regering die dit over zijn kant laat gaan, loopt het risico in Palestijnse toestanden terecht te komen waarin niet ratio en realisme overheersen, maar hysterie, destructie en fatalisme. Hier staat meer op het spel dan de nepotistische belangen van een zwakke regering.

Tegelijkertijd moet de Griekse overheid een zelfonderzoek starten naar de al dan niet terechte achtergronden van de kritiek en streven naar een sterker bestuur dat meer op kwaliteit is gebaseerd. De belangen van individuele bestuurders zijn altijd ondergeschikt aan het nationale belang van de democratische rechtsstaat.

onRecht en onKrom

Gepubliceerd onder jeugd, justitie | Reageren uitgeschakeld

In het programma Spraakmakende Zaken van de IKON en in het NOS Journaal eiste de Nationale ombudsman Brenninkmeijer van minister Rouvoet voor jeugd en gezin vanavond dat er zo snel mogelijk een einde komt aan het opsluiten van kinderen met ernstige gedragsproblemen. Ondanks dat ze geen strafbare feiten hebben gepleegd zitten in Nederland meer dan 800 van deze kinderen in de gevangenis. Er is voor hen simpelweg geen plaats in jeugdzorginstellingen vanwege de wachtlijsten.

Aan de andere kant toonde Zembla in de uitzending Moord, doodslag, taakstraf (14 okt 2007) aan dat veroordeelde plegers van ernstige zeden of geweldsdelicten, poging tot doodslag, VAAK, en zaken met zedenmisdrijven met kinderen, pedofilie, kinderporno BIJNA ALTIJD met taakstraffen worden afgedaan.

Dus aan de ene kant spaart men cellen uit door taakstraffen op te leggen aan plegers van ernstige zeden en geweldsdelicten, waar dan kinderen en jongvolwassenen met psychische problemen kunnen worden in gestopt, omdat de overheid, die tientallen miljarden beschikbaar stelt aan wanpresterende banken, TE BEROERD is om extra jeugdzorg instellingen te creëren.

Een overheid die ook zelfs maar de schijn van deze tegenstrijdigheid tussen recht en onrecht laat ontstaan, is een ongeloofwaardige overheid die niet meer weet hoe zij prioriteiten moet stellen, is een overheid die de greep op zaken is verloren omdat haar Vrouwe Justita goed en kwaad niet meer uit elkaar kan houden. Morgen zal het moralistenduo CDA minister Hirsh Ballin van Justitie en CU minister Rouvoet van Jeugd en Gezin samen beterschap beloven, terwijl er niets verandert.

(En dan heb ik het nog niet eens over de veelplegers die ik ook in mijn stuk over ‘de ondraaglijke feminisering’ (11 okt 2008) opvoer. Hoezo gefeminiseerd rechtssysteem in NL?)

Tutu en vredesmeisje

Gepubliceerd onder politiek, wereldpolitiek | Reageren uitgeschakeld

“De 17-jarige Mayra Avellar uit Brazilië is de winnaar van de internationale Kindervredesprijs 2008. Het meisje uit Rio de Janeiro kreeg donderdag uit handen van de Zuid-Afrikaanse Nobelprijswinnaar Desmond Tutu de prijs uitgereikt in de Ridderzaal in Den Haag.”

Ik ben niet zo’n fan van de Nobelprijs, vooral niet van de Nobelprijs voor de Vrede, omdat het een puur politieke (lees: politiek correcte) prijs is en zeer weinig met wetenschap te maken heeft, maar ik ben wel een fan van Tutu. In het RTL Nieuws zei hij: ‘Moed is je angst onder ogen durven zien.’ Een wijze uitspraak waar alle topmannen en vrouwen die te maken hebben met de kredietcrisis, inclusief Woutertje Bos, eens over na zouden moeten denken.

Zonder valse bescheidenheid uitte de 77 jarige éminence grise zijn respect voor de 17 jarige struise heldinne uit de sloppenwijken van Rio, door zijn hoofd diep voor haar te buigen.