Shane Murphy: AWESOME DUDE!

http://www.youtube.com/user/adrenalinegeeks

let it go

Wimbledon 2011.

Helaas kan ik dit jaar alleen van het mannentennis genieten en de reden is het inmiddels veelbesproken, maar helaas nog niet verboden geschreeuw en gekreun van ongeveer een kwart van de vrouwelijke toptennisters. Sharapova, die gisteren van Lisicki heeft gewonnen, spant wat dat betreft de kroon. De hysterische oerkreet waarmee ze het moment supreme van haar (op)slag vergezeld doet gaan, is de luidste van allemaal, maar veel erger is dat ze die uitbarsting van onvermogen tegenwoordig laat overgaan in een langgerekte kometenstaart van huilend geluid van een in doodsangst verkerende jakhals die volgens mij bij elke tegenstander toch elke keer weer de koude rillingen over de rug doet trekken. Je vraagt je af of deze jammerende vrouwen eigenlijk wel plezier beleven aan hun tennis? Waarom vervuilen deze vrouwen ogenschijnlijk zonder schaamte de akoestische ruimte van prachtige grandslam tenniscourts als Wimbledon en daarmee via de massamedia ook de huiskamers van tientallen miljoenen tennisliefhebbers over de hele wereld?

Men zegt (weer zo’n mooi onderzoekje) dat bewezen is dat het ongegeneerd schreeuwen voordeel oplevert voor de schreeuwer, maar is dat dan ook een reden om het dan ook maar zonder beheersing te doen? Het schijnt dat winden laten ook heel gezond is, maar dat doen wij over het algemeen toch ook niet als we met andere mensen in een besloten ruimte staan? Interessanter is de vraag: waarom schreeuwen en kreunen mannen niet? Ik kan maar één reden bedenken en die is dat mannen veel meer eergevoel leggen in de stijl van spelen dan vrouwen. Het kan vrouwen blijkbaar geen bal schelen hoe het overkomt, als je maar windt en de prijs pakt.

Hier een stukje competitief hysterisch geschreeuw van twee top tennisters. Let it all hang out!

‘It is not a catfight, but a dogfight. It is not grunting anymore, it is roaring!’ aldus het lacherige commentaar bij de beelden.

Economische Quote van de Dag:

Alleen in zijn gehele omvang dringt de onheilspellende impact van dit bericht door. Vandaar het lange citaat. Het verontrustende is dat alle grote leiders en politieke roergangers na drie jaar nog steeds hetzelfde recept hanteren (belastinggeld van de armen (werkers), geven aan de rijken (bankmannetjes), terwijl ieder NORMAAL denkend mens weet dat het zo niet langer kan!  De paniek en het angstzweet spat er bijna van af. The end is near! Men weet het niet meer!

De Verenigde Staten geven maandag voor 72 miljard dollar aan staatsobligaties uit, waardoor het maximale niveau van de staatsschuld wordt bereikt. De overheid zal nu federale pensioenpotten aanspreken om aan zijn verplichtingen te voldoen, aldus het ministerie.

Minister van Financiën Timothy Geithner riep het Congres maandag opnieuw op het schuldplafond te verhogen ,,om het vertrouwen in de Verenigde Staten te bewaren en catastrofale gevolgen voor de burgers te voorkomen”.

Geen geld meer ophalen
De overschrijding van de schuldenlimiet kan ertoe leiden dat de Verenigde Staten niet meer naar de obligatiemarkten kunnen om geld op te halen. Het Amerikaanse ministerie van Financiën heeft inmiddels aangegeven tot begin augustus de rekeningen te kunnen betalen met behulp van andere financieringsbronnen.

Quote van de dag:

Theo Janssen was na afloop van het kampioensduel tegen Ajax vrij hard voor zijn team. “Je kon in deze wedstrijd zien wie de mannen waren en wie niet.”

Dat het publiek ditmaal voor de verandering als één MAN achter Ajax stond (er waren maar 1400 Twente supporters in de Arena), doet aan deze uitspraak niets af.

Op een dag als vandaag is het misschien goed om stil te staan bij sprookjes in het algemeen! Het is toch echt een feit dat volwassen vrouwen veel meer in sprookjes geloven dan volwassen mannen (kijk maar naar wie er nu voor de buis thuis zitten). Ook is het goed om te bedenken dat Rowan Atkinson, die als de zwijgende mr Bean wereldberoemd is geworden, als sprekende Blackadder eind jaren tachtig de briljant acterende, rap van de tongriem gesneden spreekbuis is geweest van het genadeloze, Britse cynisme.
Hear, Hear!

London Knights

Opmerkelijk bericht in de Pers:

Vrouwen in NIEUWKUIJK, of all places, krijgen ruzie over het zicht op het podium tijdens een optreden van de mannelijke strippers van de London Knights.

‘Een 24-jarige vrouw uit Boxtel werd aan haar haren door de zaal getrokken. Ze kwam ten val en werd door meerdere vrouwen geschopt en geslagen. Een 39-jarige vrouw uit Eindhoven die probeerde de ruzie te sussen kreeg een klap op haar hoofd en raakte even buiten bewustzijn.’

Geweld en sex gaan tegenwoordig bij vrouwen ook samen. Alleen steekt het bij mannen toch weer net iets anders in elkaar. Mannen zullen nooit met elkaar op vuist gaan voor een vrouw die voor geld haar kleren uittrekt. Dat is toch echt onze eer te na.

Lang leve de emancipatie!

Elizabeth_Taylor 2 zwart_witDeze week overleed Elizabeth Taylor, indrukwekkend vertegenwoordiger van de tweede golf van powerbabes uit Hollywood (de eerste was de generatie van Mae West). Ze kreeg in 1967 terecht een Oscar voor haar rol als Martha in de filmversie van Who’s afraid of Virginia Woolf? naar het gelijknamige briljante toneelstuk van Edward Albee uit 1961. Albee’s genadeloze visie op de Strijd der Sexen, de manier waarop man en vrouw in het naoorlogse Westen tegenover elkaar zijn komen te staan, is nog steeds actueel. En je had dan ook bij de rol van Taylor het gevoel dat zij en haar tegenspeler Richard Burton, waarmee ze toen getrouwd was (Taylor is acht keer getrouwd en ze is het langst met Burton getrouwd geweest), gewoon zichzelf speelden. Maar waarschijnlijk is dat met alle goeie acteerprestaties zo.

ps: een beroemde uitspraak van Mae West:

Is that a gun in your pocket, or are you just glad to see me?’

(met dank aan Marijke)

Rijp wiki

De nachtvorst heeft ook deze ochtend weer gezorgd voor matte ramen en daken van auto’s en rijp in het gras. Het is 21 maart 2011. De lente is vandaag officieel begonnen. Hoe zou het toch met de opwarming van de aarde zijn?

ALLES IS PORNO!

Grappige onzin?

Vooral de pinguïns laten weinig te raden over, zo schijnt mij toe.

Met lekkere sombere muziek.

Khaddafi‘Het Internationaal Strafhof in Den Haag is een onderzoek begonnen naar de Libische leider Moammar Kaddafi.’ Niet dat ik denk dat Kadaffi een lieverdje is, maar ik heb moeite met dit bericht, met de timing vooral. Waarom nu? Waarom niet later? We wisten natuurlijk al heel lang dat Kadaffi een wrede dictator was, maar het Westen heeft de afgelopen tientallen jaren gewoon zaken gedaan met die man, dus waarom zijn we dan nu ineens compleet tegen deze dictator? Het is wel heel erg makkelijk om ineens tegen iemand te zijn op het moment dat hij dreigt afgezet te worden. Maar los daarvan, is de vraag relevant wat er gaat gebeuren met Libië als Kadaffi wegvalt? Wat zijn onze zakelijke, economisch en politieke belangen daar? En hoe zit dat land in elkaar? Hoe weten we dat daar geen tweede Iran of Irak ontstaat?

Bovendien, een kat in het nauw maakt rare sprongen. Hoe reageert deze ietwat excentrieke leider op al deze aantijgingen? Wie zegt dat ie geen chemische wapens heeft? Is het in het belang van het Westen om deze man in zijn doodstrijd extra te tergen? Dat dit niet verstandig is, werd vandaag wel heel duidelijk aangetoond door het feit dat hij drie Nederlandse militairen heeft gevangen genomen die zonder toestemming zijn luchtruim waren binnengedrongen voor een geheime opdracht. Nu ineens moet Nederland een flink toontje lager zingen. Is het verstandig om je zelf zo voor schut te zetten?

Het lijkt mij veel verstandiger om het hoofd koel te houden en vanuit een heldere en realistische analyse zelfbeheersing te tonen en goed in de gaten te houden hoe de situatie zich daar ontwikkelt. Zonder grote mond kijken hoe je als Westerse landen gezamenlijk een bijdrage kan leveren aan zo soepel mogelijk overgang (indien gewenst), met zo min mogelijk slachtoffers naar een regime dat eveneens een bijdrage kan leveren aan stabiliteit in de regio zodat de olieprijs niet nog verder zal oplopen. Bijvoorbeeld. Libië is een heel ander verhaal dan Egypte

Volgende Pagina →